Piątek #2347

   Jadę do 811 i już w jej mieście do tramwaju typu 105Na wchodzi na przystanku babcia. Typ tramwaju jest ważny, ponieważ w stopiątkach stopnie wejściowe mają około 30 cm wysokości. Babcia z przystanku dość wysokiego weszła tylko na pierwszy stopień, ten zero, natomiast drugiego już nie była w stanie pokonać i właściwie przy tych czwartych drzwiach się przewróciła. Czwarte drzwi (ostatnie) są na ścięciu pudła tramwaju, więc motorowa ich w lusterki nie widzi. Stałem za połówką drzwi, na samym końcu tramwaju, no i widziałem, co się dzieje. Nasz zarząd szybko przetworzył informację, że jeśli drzwi zaczną się zamykać, a babcia ma spokojnie ponad 80 lat i jest krucha, to te drzwi po prostu przytrzasną jej nogę — w najlepszym wypadku, a w najgorszym po prostu zmiażdżą jej kostkę. Wobec tego, jak motorowa uruchomiła proces zamykania drzwi, od razu chwyciłem tę jedną połówkę, żeby te drzwi się nie zamknęły. Trzy razy drzwi usiłowały się zamknąć, ale za każdym razem napotykały opór, bo trzymałem tę połówkę. Babcia nie stanowiłaby dla tych drzwi aż takiego oporu. Nawet jakiś facet usiłował pomóc babci wejść, ale nie mogła pokonać tego wysokiego stopnia ze wzglądu na brak siły. Udało jej się na szczęście na tyle odsunąć od tych drzwi, na środek stopnia, w zasadzie sunęła na tym stopniu jak ślimak, że mogłem puścić tę połówkę, aby te drzwi się zamknęły nie uszkadzając jej. Tramwaj ruszył, a babcia z trudem, podciągając się dwiema rękami i dodatkowo podnosząc na podwiniętej nodze uzyskała postawę stojącą. Trzy przystanki, które jechała przestała na tym stopniu zero. Później, już na stacji, zastanawiałem się, jak babcia z tak słabą motoryką w ogóle mogła sama poruszać się po mieście. Już pominę to, że to drugie drzwi są przystosowane dla osób mniej lub słabo ruchliwych, a na pewno nie czwarte, gdzie jeszcze widoczność jest prawie zerowa dla prowadzącego. 

   Inna sytuacja. W piekarni wioskowej stoi przede mną locha, młoda ok. 19 lat (ok. 120 kg wagi). Koszulka długa, prawie do bioder, wystająca z pod jeansowej kurtki do pasa. Spodnie czarne, z cienkimi kremowymi paskami od góry do dołu, szerokie nogawki, w uszach jakieś kolczyki i w crogsach (te chińskie lacie z jakiejś wzmacnianej pianki). Na niektórych palcach jakieś a'la pierścionki. Przed piekarnią był jej mniej lochowaty kolega w podobnym lub tym samym wieku. W bocznym pomieszczeniu piekarni, z którego dobrze widać pomieszczenie sprzedażne inna locha ok. 90 kg, niska, również młoda (naście lat) na maszynie kroi chleby. I teraz wpierw przypatrzałem się pierwszej losze, następnie przycinałem drugą, kiedy ta prawie pochłaniała wzrokiem tą pierwszą. Tak intensywnie się w nią wgapiała, że nawet tego nie ukrywała. W pewnym momencie brało mnie już na śmiech, bo se pomyślałem - a to się lochy branżowe spotkały... Ta druga zauważyła moją reakcję, to wzrok musiałem przenieść na półki, na wypieki piekarnicze, bo jeszcze trochę i bym tam dostał ataku śmiechu. Sytuacja była mocno zabawna.

   Urlop to zintensyfikowaliśmy prace zarówno utrzymaniowe, jak i porządkowe na stacji. Zaczyna już być widać efekty, co zauważył sam 979, a i dla nas jest ponownie wow. 

   Wrócę jeszcze do wizyty u 811 na new mieszkaniu. Otóż piękny widok, poniżej będzie na zdjęciach, ale wewnątrz dwa beznadziejne rozwiązania. Otóż pierwsze głupie to... Zabudowana lodówka, z płytą drzwiową na zewnątrz, która jednocześnie (jedno skrzydło) otwiera i lodówkę, i szafkę dość pojemną nad nią. Czyli jak chce wyjąć coś z szafki, to jednoczenie muszę otworzyć lodówkę. Nieprawdaż, że bardzo mądre. 

   Drugie. Nad kuchenką (płytą indukcyjną do gotowania potraw), ok. 15 cm od blatu wzwyż podwójne gniazdo 230V. Czyli mamy postawiony garnek, gotujemy w nim coś, a za nim gniazdo 230V. Aż żaluję, ze tego nie sfociłem. I to jest kolejny przykład, że głupota co raz szerzej wylewa się już nie tylko na ulice w rozwiązaniach technicznych, ale zaczyna już w mieszkaniach się rozlewać. Wspomnę jeszcze, że wyłączniki światła zamontowane na opak, wyłączenie światła miast być w dół, to zrobili do góry. Można? Można... A by nie było na to są normy. 
   Zdjęcia. 

  Stałem na balkonie i chłonąłem oczyma tą przestrzeń.

Zdj. są od prawej do lewej. 

  W lecie jak tam będę, to imprezka na balkonie.

Jednak nie da się zaprzeczyć, że lokalizacja mieszkania ma znaczenie.

  W tym przypadku nawet piętro ma znaczenie. 
   Korekta jak zwykle, narka. 

Wtorek #2346

   To może wstępem zacznę od tego, że ten film *Hidden Kisses* to było porównanie do produkcji rosyjskiej, o której pisałem wyżej w tej samej notce Czwartek #1831 i może dlatego, porównawczo, opinia o drugim filmie jest dobra. 

    Ale na chwilę wrócę do Twojego określenia „karykaturalna” reakcja otoczenia na zetknięcie się z gejostwem. No przecież wiemy, że filmy tworzy się tak, żeby właśnie uwypuklić w nich kontrowersyjne sprawy, aby film zyskał większą oglądalność. Poza tym reakcja otoczenia często wynika z miejsca, w którym się ono znajduje. Nawet w dużych miastach są dzielnice, które zupełnie inaczej przyjmą gejostwo. I tak jest zarówno w Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Katowicach i innych miastach, a już w ogóle, powiedzmy, inna reakcja jest na ścianie wschodniej PL i na ścianie zachodniej. Wystarczy cofnąć się do niedalekiej historii i zobaczyć, ile kiedyś było lokali branżowych na ścianie zachodniej w PL, a ile było ich w miastach na ścianie wschodniej. 

   Zakładam, że nie jesteśmy samotną wyspą na oceanie i że we Francji nawet w 2016 roku zdarzają się miejsca — czy mogą być takie miejsca nawet w 2026 roku — gdzie tolerancja dla takich spraw jest bardzo niska, a bardziej wymuszona przez stanowione prawo i jego egzekwowanie. A czymś kompletnie innym jest tolerancja wymuszona prawem i jego egzekwowaniem, a czymś innym — tolerancja naturalna, którą mają dane osoby. 

   A jak na tym tle wygląda mały Kętrzyn? Też sądzisz, że dziecko w wieku szesnastu lat, Któremu przypadkowo wymkną się zachowania pedalskie, będzie z radością głaskane po głowie? No, jakoś nie sądzę. A poza tym wy tam nie macie mięśniaków-skurwieli? Ci mają genetycznie wbudowaną awersję do wszystkiego, co branżowe. 

  W filmie ojciec tego nastolatka jest gliniarzem na wysokim szczeblu. No to jak miał zareagować? Zresztą jest pokazane, że wyobrażał sobie swojego syna z ładną laską. Mało tego, 979 ma syna. Małego na razie, ale rozmawiałem z nim: „A co, jak się okaże, że twój syn jest branżowy?”. Zgadnij, jaka była reakcja 979. 

   Widzę, że o tym nie napisałem, ale zdarzyło się tak jak poprzednimi razami, że z zaskoczenia zostałem zaatakowany urlopem. No i tradycyjnie o urlopie, uwaga, trzytygodniowym, dowiedziałem się na dwa dni przed nim. To też możecie sobie wyobrazić, jakież było moje zaskoczenie, gdy dowiedziałem się, że nagle mam trzy tygodnie urlopu. Mało tego, co pisałem pewnie w jakiejś tam poprzedniej notce: 254 zaraził nas, najprawdopodobniej, przeziębieniem w związku z czym we wtorek w nocy ledwo co wracałem na stację, Sunąłem w tempie lodowca, bo byłem tak wykończony — nie tyle po pracy, co przez ten stan chorobowy. I tu uwaga: nawet ze względu na temperaturę i złe samopoczucie nie mogłem wziąć L4, bo zaraz by sobie pomyśleli, że w związku z tym, że dali mi niechciany urlop, ja ten urlop wybijam im L4, przeto do końca miesiąca, nie dość, że źle się czułem, to musiałem i tak chodzić do pracy, bo nie miałem jakby wyjścia o czym mówiłem bieżąco zmiennikowi.
    Ok, bo za piętnaście minut będzie nowy dzień, a chcę to jeszcze wypchnąć we wtorek, czyli  kończącym się dniu, to przechodzimy jakby do zdjęć, screenów. 
    Zdjęcia, (screeny).

 To screen z tego filmu ponad 11h, Rosyjskiego o przejeździe poc. z Moskwy do Adler.

Mała stacyjka w Rosji, na której mógłbym pracować do emerytury.

Te screeny są od tyłu, ale to nie umniejsza atrakcyjności dla mnie owej stacji. 

Mógłbym jak ta DR stać i mijać przebiegające pociągi, a później delektować się ciszą, spokojem okolicy. 

Trzy tory w stacji, niewielki ruch i sympatycznie mijający czas w pracy.
   Echhh...., rozmażyłem się. 
   Ale jak byłem młodszy to chciałem mieć taką stację z zylionem wajch i ja między nimi. Jak znajdę odp. zdj. to umieszczę. 
   Tyle, bo za chwilę bydzie środa, a chcę to jeszcze wypchnąć jeszcze we wtorku, w przeciwieństwie do Darka, któremu dni się trochę rozjeżdżają. 
    Korekta jak zwykle, narka.

Sobota #2345

Podsumowanie nie jest dostępne. Kliknij tutaj, by wyświetlić tego posta.

Wtorek #2344

   172 zajmował grupę B, ale sprawa i tak była jakby do omówienia co dalej. Choćby pod kątem funkcjonowania stacji i składu na niej. Czasem jednak bywa tak, ze sprawy rozwiązują się same, a nawet dobrze, że jakaś rozmowa się nie odbyła, bo jeszcze pozostałby po niej niesmak. Tak też się stało tym razem. Otóż 172 wydalił się w nd. ze stacji na szlak i na tym szlaku dopadła go kontrola ruchu poc. i... zawinęła, przeto gr. B teraz stoi ponownie pusta. Sami też trochę odżyliśmy. Bytowanie składów na stacji jak zwykle ma plusy i minusy. Czy one się równoważą? Nwm. choć tyle składów już tu stacjonowało. Na pewno cieszył się dział p.s., ten miał swoje dobre dni, ale dział utrzymaniowy stęka, bo przybywało roboty. No jasne, że fajnie je, jak się w nd. obudziłem i dział p.s. chciał, to przetoczyłem się na gr. B i zadziało się, później nawet drugi raz przed wyjściem ze stacji 172, ale...to sprzątanie po nim... Do tego pozostaje nam teraz do uprzątnięcia sama gr. B, wszak będzie ok. rok, jak nie dłużej, stała pusta. 

    W zakładach pracy, to nadal pracowników traktują się z buta. Pewnie to opisywałem, bo już kilka razy to zrobili (nie tylko obecna f-ma). Otóż władowali mi 17 dni urlopu, a łącznie w paźdz. mam wolne do 25-go włącznie. I... dowiedziałem się o tym...  wczoraj. Nawet zadzwoniłem do 811, że przecież mogli powiadomić jakoś po 20-ym września, że dają mi urlop i to tyle, by se Pan coś przygotował. Na domiar złego, jak już mi dali czas i mógłbym ze 172 jakieś wiynksze prace wykonać na stacji, to ten nie wrócił ze szlaku. Już nie mówiąc o tym, że dział p.s. to dopiero by miał używanie. Tak to uzupełnimy sobie kolekcję filmów, bo jeszcze kilka zostało do ściągnięcia, nim trwale kajś znikną. 
    Przesuną się prace przy wozie, którym jeżdżę, myślę że jakoś szczególnie go nie wykończą przez ten okres. Dziś wymieniam oryginalną zasłonę PKP z lat 90-ych, na zwykłą, bo jeszcze z nią coś zrobią, a takiej już nie zdobędę. 
   Przeziębienie, którym chyba zaraził mnie jednak 254 jest w stagnacji. Największą intensywność mamy już za sobą, teraz trza czekać na reakcję systemu odpornościowego. Ta powinna pojawić się w czw. kiedy już będziemy mieli wolne. 
   Zdjęcie (screen). 

   O sprawach budowlanych już kiedyś było, teraz screen z dalekowsch. kraju. Policzyłem. Bloki mają po 33 piętra, Powiedzmy na piętrze jednego bloku jest 15 mieszkań, choć to skromne liczenie. Bloków jest 9 (chyba, że się walnąłem), to daje nam 4455 mieszkań łącznie. W kato by cos takiego postawili, to na 5 lat sprawy mieszkaniowe rozwiązane. Żadnego stękania o braku mieszkań. Następna sprawa, to takie coś pociągnęło by ceny nieruchomości w dół. No ale mafia musiała by się wynieść z kato na owe 5 lat, bo rynek pozamiatany. 
   Jeżdżę po aglo i ostatnio doszedłem do wniosku, że wysokie bloki to stawiała komuna. A teraz niby braki w mieszkaniach, technologia poszła do przodu, wiync stawianie tak wysokich bloków nie jest dziś problemem, a jakoś nie chce się tego (wiadomo dlaczego) rozwiązać. 
   Wiync jak pójdziecie na tych głupków głosować (ja tam nie chodzę), to pamiętajcie, że w kwestii mieszkaniowej pieprzą farmazony. 
   Korekta jak zwykle, narka.

Niedziela #2343

    Wczoraj na stację wszedł, a właściwie zwiozłem 254 z nocnym bytowaniem na niej. Wcześniej miał mikolską imprezkę z powodu zakończenia sezonu jeżdżenia tramwajów zabytkowych, na których oni byli konduktorami. Już wcześniej umówiliśmy się, że po tej imprezce go odbiorę i zwiozę na stację. Tak też się odbyło i, również według wcześniejszej umowy, kupiłem browce, bo młody chciał jeszcze zaciągnąć kilka na stacji. Mnie wystarczyły trzy, i o północy, po tych trzech, wyglebiłem. Młody, bo oprócz browców zaciągnął jeszcze WDS nie spał w ogóle. W sumie, na tyle intensywnie urzędował, że nad ranem to mnie chyba co godzinę budził. Jak zwykle, w czasie spożywania, siedział w krótkich spodenkach i w klacie, ale zastrzegł, że organ to nie dzisiaj. Ponieważ nacieszyłem się jego młodością w czasie łykania tych trzech browców, to o północy stwierdziłem, że więcej już się nie wydarzy. Nie ma co przedłużać. Ale w trakcie wchłaniania tych trzech browców, w którymś momencie, jak już chyba byłem przy trzecim, mając w obejmie pięciopalczastej jego biceps i triceps, którego tam właściwie nie było, powiedziałem mu dosłownie: „Bicepsa i tricepsa niestwierdzono.” Również mu przekazałem, bo wcześniej widział 172 w koszulce z krótkim rękawkiem, że takiej ręki jak 172 mieć już nie będzie, bo czas, w który miał się tym zająć, bezpowrotnie minął. 
    Zastanawiałem się, jak bym miał wybór: czy do rozrządu 254, czy 172. To na jeden raz, chyba jednak 172, a jakby to miało być kilka razy, to 254 by poleciał. Ale później już chyba bym powrócił do 172.  Młodość to jedno, ale jemu został krótki czas, bo za dwa, trzy lata już nie będzie tak dobrze wyglądał. Jednym z powodów jest to, co bieżąco żre, a nie przebywa już w internacie, tylko na swojej stacji macierzystej. Do tych browców dał mi swoje kanapki, które miał naszykowane do pracy. Czyli chleb jakiś jak gąbka, czyli na spulchniaczach jakaś tania masa, do tego cienki kawałek szynki, też pewnie chemiczny, na to cienkie plasterki ogórka i te dwie sznitki posmarowane jakąś margaryną. No, na takim czymś to on masy mięśniowej na pewno nie zbuduje. Choć jakby zaczął ćwiczyć, to coś tam by się pojawiło, ale do tego budowania to trzeba by było zmienić dietę. 
    No i zasadniczo, co już tu pisałem, według mnie 254 marnuje sobie życie. Ani rozwoju fizycznego, ani umysłowego. Podtrzymanie gatunku zajmuje większość jego dziennego czasu, po za tym stagnacja w tym jego rozwoju, który powinien być na tym etapie życia burzliwy. Natomiast noc dla 254 była dość burzliwa. Rano, jak się obudziłem tuż przed dziesiątą, to patrzę, a komputer mieli jakiś proces, który skończy się za 22 godziny i 53 minuty. Stwierdziłem, że cały dzień bez komputera to się raczej nie wydarzy. Musiałem dwukrotnie zrestartować komputer, wejść do BIOS-u, do ustawień, trochę pozmieniać, aż w końcu ruszył. 
   W nocy odbyła się też dziwna rzecz. Przebudziłem się w którymś momencie i czułem, że wchodzę w stan przeziębienia. Im bliżej było rana, tym bardziej wiedziałem, że jednak się czymś zainfekowałem. Do teraz, kiedy to piszę, nie wiem, czy to 254 mnie zaraził, czy mnie przy remontowaniu ścianki trochę zawiało. No w każdym razie, wzrosła temperatura i czuję się, jak się czuję. Na szczęście, do pracy na popołudniówki, to rano przynajmniej mogę się do oporu wyspać. 
    Ok, kolejna taka notka nie na wysokim poziomie, ale ze względu na stan chorobowy i tak dobrze, że ona dzisiaj w ogóle wychodzi ze stacji. 
     Zdjęcia (screeny).     

  W 100% nie jestem pewien, czy go już nie było.

  Ale trza przyznać, że łon przynajmniej czasu nie marnuje i efekt ćwiczeń widać.

   Widać do ćwiczeń potrzeba dużo wody. 

  Gdyby to tylko woda decydowała o takim wyglądzie, to jej spożycie wystrzeliło by w kosmos.

  Ręka jak u 172, choć nawet nie wiem, czy 172 nie ma ładniejszej, ale bardzo podobne.

  Na koniec (przynajmniej mojego oglądanie wysmarował się olejkiem, bo część widowni chciała i nawet za to zabuliła. 
  

Nogi też się pokazały, aczkolwiek już bez olejku. 
   Korekta jak zwykle, narka.

Środa #2342

     Pisałem to już, że w związku z pobytem 172 na grupie B, mamy mniejsze możliwości robienia wpisów tu. W związku z tym, one niestety będą się pojawiały lekko rzadziej. 

   172 jest doskonałym przykładem, jak wioskowe mięśniaki–skurwiele, wychowane właściwie przez ulice, radzą sobie, albo raczej nie radzą sobie w życiu. Tych przykładów można by podawać sporo. Podobnie 972, który dzisiaj, bez swojej żony, właściwie nie dałby sobie rady samodzielnie bytując. Te mięśniaki–skurwiele są jak małe dzieci i potrzebują stale zaopiekowania ze strony innej osoby. To co tu pisałem 172, potrzebuję nieustająco m.in. sprzątaczki, która będzie za nim chodzić i sprzątać, bo on nigdy nie był w warunkach takich, że miał w miarę czysto w przestrzeni wokół siebie, w której bytował. Działo się tak, bo jaka laska go weźmie. Jak zobaczy po dwóch, trzech dniach, jak on się zachowuje to przecież stwierdzi, że nie będzie sprzątać po kolejnym małym dziecku. Mało tego, ze względu właśnie na przebywanie często w takich miejscach, gdzie czysto nie było, on już do tego przywykł i jest to właściwie u niego standard. Ostatni przykład "mieszkania "w piwnicy. Toteż w swoim życiu przeważnie miał laski, które tolerowały ten jego bałagan wokół, albo same nie były wychowane, utrzymując jakiś standard wokół siebie. Połączenie takiej laski z nim powodowało, że w tym ogólnym bałaganie wokół siebie czuli się dobrze. W związku z tym kroi się rozmowa ze 172, podobna do tej, która kiedyś miała miejsce z 303 i 302, jak zajmowali grupy na stacji odnośnie dalszego przebywania i utrzymywania jako takiej czystości. Myślę, że w ten weekend ona się odbędzie, tym bardziej że ponownie chcę z nim zrobić flachę. Może nie będzie przeszkadzał w tym 826. 

   W pracy jest jak sinusoida. Raz lepiej, raz gorzej. Gady pomału się tresują, natomiast różnie z tym bywa; pozostają jakieś jednostki wybitnie oporne. Musimy zręcznie balansować pomiędzy tresurom a tym, żeby jednak na linii i u zmiennika zostać. 
   Tyle, wiem że chaotyczne, ale zaś nas czas goni, wiync nawet bez zdj. 
   Korekta jak zwykle, narka. 

Niedziela #2341

   Faktycznie czasy stały się nawet dla mniej zaawansowanych w technologii łatwiejsze. Pojawił się problem z OBS (jakby ktoś nie wiedział, taki program do nagrywania), nie chciał nagrywać obrazu, wyciepł komunikat o możliwym błędzie i sprawdzeniu w logach. Ok. zajrzałem do logów, ale co mnie to jako laikowi ma dać. No ale mamy clouda więc do niego napisałem, odpowiednie screeny zrobiłem, wysłałem i... ciul, dup, pyk i w ciągu 3-ch minut naprawione. A już oczami wyobraźni widziałem ten swój wqrw przy następnym wielominutowym dochodzeniu i szukaniu tego co nie zadziałało. 

  Kolekcja filmów do oglądania jest rewelacyjną sprawą. Nie traci się czasu na przeglądanie neta, ich zasobność sprawia, że dział p.s. sam podpowiada na co z archiwum ma ochotę i to rozwiązanie sprawdzające się od lat. Choć w dzisiejszych czasach ludzie mało co gromadzą na swoich urządzeniach. Ale gromadzenie ma jeszcze jeden plus. Korzystając z własnych zasobów nie zostawiam śladów na necie, co jest w kręgu moich zainteresowań. Im mniej o mnie wiedzą tym lepiej. 

    Wiem, że to je pojebane, ale wyciągać jedno zdanie z serialu, który ma godzin ok. 10 to może być poniżej normy. Mniejsza. Laska spotyka się z wirtualnym facetem i ten jej mówi: ale Ja nigdy Cię nie skrzywdzę.
   I teraz co je w tym takiego nadzwyczajnego? Wchodzi AI (w postaci młodego ładnego mięśniaka) i to w zasadzie ono mówi do bohaterki - nigdy Cię nie skrzywdzę. No i teraz wchodzić w relacje bieżące, oryginalne, face to face, które, jak wiemy i tak się kiedyś pojebią, czy w wirtualne, gdzie druga strona - nigdy Cię nie skrzywdzi. Ot zagwozdka XXI w. Bo nawet bieżąco, co mamy ze 172, kontakt bezpośredni, to co chcemy, ale... następnie jakiś nasz czas poświęcamy na sprzątanie po nim, zajmowanie się jak nastoletnim dzieckiem, choć je już (jakby) dorosły. Tak źle, tak niedobrze. 

  Skoro już jesteśmy przy 172 to cofnę się do pasa. Tak takiego od spodni. Nwm. czy pamiętacie ale pierwszy raz to użycie na nim, nim zgarnęli go na ponad 4,5 roku ileś lat temu, to był taki eksperyment, (kajś to chyba opisałem tu) ale łon nic nie stękał z powodu użycia. Ale wtedy użyliśmy takiego "lekkiego" w sensie podruby paska skórzanego oryginalnego. Wyglądał jak by był, a nie był. Po 4,5 roku 172 się objawił i kiedyś tam, je to kajś tu spisane, powróciliśmy do zajawki z pasem. Użyliśmy tego samego lekkiego, podruby. No niestety, qrwa, efekt nie był ten co powinien. Lekki pas, to trza było użyć wiyncyj siły, by był efekt, nadto opór powietrza itp. i jak lądował na skórze 172 to nie było tego specyficznego klasku, który powinien być. Po takim doświadczeniu negatywnym, dział p.s. kminił co z tym zrobić. Wykminił, że przeca na st. mac. jest zapas pasów do spodni, przeróżnych to też nic ni stoi na przeszkodzie przegrzebać je i wygrzebać ten odpowiedni. Tak też się stało. W zbiorach natrafiliśmy na oryginalny, skórzany, ciężki pas. Od razu dział p.s. wiedział - to je ten. Na następne spotkanie były przygotowane dwa. Ten lekki, do którego 172 już się przyzwyczaił i ten "nowy", skórzany, ciężki, do którego jeszcze nie przywykł. Wpierw został użyty ten lekki, natomiast po jakimś czasie został zamieniony na ten ciężki. Ten drugi zadziałał od razu, tak jak trzeba. Nie dość, że odpowiednio oddał dźwięk lądowania na skórze 172, to jeszcze dodał efekt reakcji siebie ze skórą na plecach 172. Ta pod wpływem lądowania tego pasa zmieniała swoją barwę. Ponieważ efekt pasa nr. dwa był o wiele lepszy niż efekt pasa jeden, to na trwałe został już w użyciu. Jednak zasobność st. mac. w przeróżne sprzęty ma swoje plusy co w powyższej sytuacji wyszło ponownie. Nadto 172 się przyzwyczaił do new pasa i tera trawi jego lądowanie na jego plecach, z czego my się cieszymy. 
   Zdjęcie (screen). 
Dziś nie będzie mięśniaków, ale...

Oferta tanich biletów do Londynu. No są tanie, bo j/w AI słusznie zauważyło, wynika to z tego, że samoloty rozpadają się w locie. Kto by chciał drogo płacić za takie atrakcje. 
   Korekta jak zwykle, narka. 

Piątek #2340

 Jadę autobusem do domu i w zasadzie stoję za siedzeniem, na którym siedzi laska, trochę przy kości. Coś tam przez kilka minut robiła na komórce, a później robi sobie selfie. Patrzę na ten telefon, a tam szczupła twarz, prawie że modelki. Ale rusza tą komórką i to tak, jakby odbicie jej w lustrze, bo w pierwszej chwili myślałem że ogląda twarz innej laski. Natomiast coś mi się nie zgadza, bo patrzę na nią od tyłu i widzę, że te wymiary nie są takie jak te w telefonie. Nie chciałem być bezszczelny i przejść przed nią, i zobaczyć prosto w twarz, jak wygląda. No więc postanowiłem, przy wysiadaniu spojrzeć na nią, porównując z tym, co widziałem w komórce. Porównanie wypadło fatalnie. Okrągła twarz, jeszcze ze śladami trądziku, który niedawno był na niej, a w telefonie piękna, szczupła bez jakichkolwiek niedoskonałości. Zastanawiałem się, po co w ogóle robić takie podrasowane zdjęcia, skoro one nie oddają rzeczywistości. Komu je chce pokazać? Samej sobie? Przeca widzi się w lustrze jak się maluje, a inni wiedzą, jak wygląda. 

   Inna sytuacja: jadę do pracy autobusem, a młoda laska, jakieś naście lat 18-19, rozmawia ze swoją babcią. Mówią między innymi o pracy w Amazonie, bo po szkole nie wie gdzie chce pracować, i gdzie ten Amazon jest. Słucham wypowiedzi tej laski, i im dłużej ją słuchałem, tym bardziej dochodziłem do wniosku: - no debilka. Później okazało się, że nie zdała egzaminu czeladniczego na krawcową. Jakoś mnie to nie zdziwiło. Natomiast wygląd podrasowany, jak tej wcześniejszej, która sobie zdjęcie podrasowała. Trzeba przyznać, że młoda miała ładną figurę. Natomiast styl wypowiedzi świadczył jednoznacznie o niskim poziomie umysłowym. 

   No i z busa, którym jeżdżę. Przetwarzanie danych przez ludzi. Otwieram drzwi z palca, tzn. z knefla. No sytuacja - drzwi się otwarły, są otwarte, i idzie babka, i miast wsiadać lezie wpierw do przycisku na zewnątrz naciska go, po czym wchodzi do znacznie wcześniej otwartych drzwi. Szybciej przetworzyłem dane jak ona i się zastanawiałem, czy następnym razem jak ktoś coś takiego zrobi, to czy wdrożyć zamykanie drzwi. Wszak mogę powiedzieć, przeca nacisnęliście, a były otwarte, to się zaczęły zamykać. Szybkość przetwarzania danych przez niektórych ludzi, jak w WIN 95 lub wcześniejszych wersjach. 
   Zdjęcia (screeny). 

   Darek często komentuje, to tym razem coś dla niego. 

Jakby co to łoni z za wsch. granicy. Tam też se dorabiają. 

  Choć pewnie nie z Rosji, bo tamtych kiedyś mi ocenzurowali. Strona jakoś napisała, że ten kraj jest nie ten teges. A tu łoni -> /pl.chaturbate.com/daniel_montecristo/
   Korekta na poziomie poziomów dotychczasowych, a nawet niższa. 
   Narka. 

Niedziela #1693 (wtorek w 2026 r.)

  [wstępem. Jak nie wiecie, to kiedyś już to pisałem, że leżą notki, które sa na czerwono i nie wiedziałem czy je pchnąć. Ta, co zresztą widać po nr-e, przeleżała 6 lat. Qrwa, ale minęło...
  Przejrzałem i chyba nie polegnę na tej notce, to z 6 letnim poślizgiem  (miała wyjść w lipcu 2020 nr pozostawiłem oryginalny)]

A chuj, poleze spać nad ranem, przylezie 172 i dalej będę w niego napierdalał.
  Nie o tym. Nie wiem czy powinno być na czerwono, czy wytrzeźwiałem i pisze jakby normalnie, albo mi się tak wydaje.
   Temat bardzo zaległy, bardzo zaległy. Teledyski.
   Otóż, są fajne i beznadziejne. Opis, jaki miał być już dawno temu przyśpieszył nowy teledysk, a wcześniej nagranie Alok, Bruno Marini & Zeba

W sensie, że wpierw słyszałem nagranie w radiu stacjonarnym czy internetowym, a następnie zobaczyłem dwa dni temu teledysk, po tym jak poprosiłem 979, by namierzył nagranie jak leciało w radio internetowym, bo teraz takie aplikacje, które słuchają i mówią co to jest.
  To jest rzadki przypadek, jak można w 4 minutach przekazać treść do tego stopnia, że sam się wzruszyłem. Oczywiście nie mam syna, 979 jest jakby taką namiastką, rozwiązaniem zastępczym, czy nie wiem jak to zinterpretować, ale takie relacje i powiedzmy, takie wspomnienia, chciałbym aby po mnie kiedyś miał.
   Dobra, przejdę na czerwono, bo to później ocenzuruję, a jakby chcę by poszło. Taka blokada wewnętrzna, taka NW [(norma własna) o czym wiecie czyli na czerwono to nie usuwamy, nie cenzurujemy. 
   Już pominę linię melodyczną do nagrania powyżej, ale treść teledysku, jak można w 4 minutach zawrzeć treść, która potrafi wzruszyć. Nie znając angielskiego, albo w bardzo małym stopniu teledysk jest na tyle wymowny, że już po pierwszym nagraniu, obejrzeniu, łzy same nacisnęły mi się do oczu. To jest to, co czasem krytykuję w filmach pełnometrażowych, że pokazywane jest coś, w sensie mięśniaki, historia beznadziejna, to tu w 4 min udało się zawrzeć historię, do tego tak poruszającą. To jest majstersztyk taki teledysk i by nie było to takich jest mało. Mało tego, jak obejrzałem ten klip, bo 979 pisze do mnie, że podoba mu się to:

   to no ok. Nagranie średnie, a teledysk generalnie do dupy. Nie ma się co czarować. Jest jakaś treść w tym teledysku? No nie sądzę. I to jest różnica poziomów. Pierwszy klip z treścią, który potrafi wzruszyć, a drugi, totalnie bez treści. Jak nie masz nic do przekazania, to nakręć ludzi tańczących do rytmu. No ok, ale ile takich było? Ile takich się wybiło z tego powodu? 

No i jeszcze jeden przykład:

O ile przyjemniej ogląda się te nagrania, dobre, do których jest jeszcze treść w klipie. A nawet jak nie ma treści to jest jakaś specyficzna oryginalność jak w tym:

   Można zabłysnąć jakimś niekonwencjonalnym rozwiązaniem..., można. Powtórzyć tego się nie da, bo Ci którzy się zajmują muzyką wiedzą, że to było tu i reszta to plagiat.
    Może niekoniecznie jak Prince Karma, gdzie tu przewija się, że klip który obiegł świat pod nagranie nie jest tym oryginalnym:

Jakby ktoś nie wiedział to oryginalny klip do tego to ten:

  No przecież to jest "bulls shit" (jak śpiewają w nagraniu). I by nie było, że to jedyny taki przypadek, to proszę bardzo:

   i co zrobiono jak nagranie weszło na międzynarodowe listy? Zmieniono teledysk na:

  by ładniej wyglądał na arenie międzynarodowej. No przecież, że dla takiego 979, 172, 972, jego małych skurwieli, i innych wygląda lepiej Da się? Da się.... Choć sam teledysk oprócz dup z dużymi cyckami nic nowego nie wnosi do przekazu, to jednak są dupy i cycki więc jest fajnie. O chuj chodzi w tym nowym klipie - nie wiem. 
    Dlatego cenie takie klipy jak ten:

  w którym oprócz nagrania fonicznego jest w klipie treść. I to się fajnie ogląda, a jak jeszcze klip do tego może wzruszyć, i muza jest fajna, to już jest pełna wyjebka. 
   Dobra, bo poszoł 172, ja jeszcze łykam jak jebnięty, zablokowałem sobie możliwość cenzury i jestem w czarnej dupie. Nabazgrałem i to musi pójść, bo NW. Shit. 
   No to jak już tak płyniemy, to jeszcze na koniec (i tu się zatrzymałem, bo nie nie wiem czy napisać).... czas leci.... zastanawiam się.... no dobra. Kocham 979, ale nie taką miłością branżową, jakbyście se pomyśleli. Taką ojcowską i ten teledysk na początku to takie ucieleśnienie (jestem nadupiony to sorry) relacji jakie chciałbym z nim mieć, a nigdy nie będę miał. 
   Wiem, chcemy ciągle dążyć do tego naj, naj, naj, a czy faktycznie nam się to udaje? Czy to tylko taka fikcja w klipach, taka fikcja w życiu? Ciągle dążymy do zajebistego życia, do takiego rewelacyjnego itp, w życiu, w związku a real jak wygląda...
   No ale na co ja mam qrwa narzekać? Czy mam źle? Czy jest niedobrze? Zawsze chcemy lepiej, dlatego na tym pierwszym teledysku łzy prawie pociekły. Ale qrwa kto nie dąży do max, do max, co się da, a da się?....
    I co teraz napisać? I tym optymistycznym akcentem żegnam się z Państwem (dziękując, że ktoś wpadł na pomysł takiego klipu)
  Patrzę na ten klip 10-ty raz i myśłę, co nadupiłem wyżej... i najgorsze, że to musi pójść, bo o ile to czarne, jak wstanę, może przejść cenzurę, to to czerwone już nie - kocham go, a on tego nie wie..., albo nie daje znać po sobie. 
   Już nie łykam bo mnie podupi, a rano jak przylezie 172 to mnie rozwali po ścianach.
   No i na koniec:

  I to już koniec. Wyszło jakoś? No chyba tak...
  Narka, wasz (ocenzurowano)

Niedziela #2339

    Ze względu na przebywający na stacji skład 172, częściej też wchodzi 826. Przedwczoraj było podobnie. Wszedł 826, ale wydarzyło się coś ciekawego. Otóż jak wszedł ten drugi, to ten pierwszy rozebrał się po ok. 2 min od wejścia tego drugiego do klaty. Se pomyślałem - se skurwiel lubi go drażnić. Co innego my, bo mamy doń bezpośredni dostęp. z którego korzystamy, czasem nawet 2x dziennie. A co się bydziemy ograniczać. W robocie new gady, bo jeżdżę teraz w innych godz. się dostosowują, wiync jeździ się co raz lepiej. Znowu zaczynają współpracować, a Ci którzy mnie kojarzą z innych godz. już wiedzą jak się zachować.  

   Darek znalazł notkę z 303 (to ona), jak doszło do rozłamu korzystania z wucetu i przeniosłem się do drugiego na stacji. Ale obserwuję mięśniaków-skurwieli i u nich niewiele się zmienia. Są z domów, w których ich się raczej nie uczy dbania o czystość. Przeważnie wieprzowiny lub morświny, czyli partnerki tych mięśniaków (ich ojców) jakoś tam sprzątają, by się za bardzo nie lepiło. I z takimi nawykami łoni później opuszczają swoje st. mac. i lezą na new z kolejnymi morświnami lub wieprzowinami, bo rozgarnięta laska, mimo iż łoni zajebiście wyglądają, nie weźmie ich, bo oprócz seksu to kolejne dziecko na stacji, którym kompleksowo trza się zająć. Mało tego, ze względu na swoje wykształcenie, przeważnie bardzo niskie, ich zarobki w życiu też nie będą rewelacyjne. No to pozostają im morświny i wieprzowiny. To częściowo tłumaczy moje nieustające zdziwienie, jak taki np. ładny mięśniak przechadza się z jakimś morświnem. Nie inaczej je ze 172. Co pisałem wcześniej, łon potrzebuje sprzątaczki na etacie, która bydzie za nim łaziła i sprzątała co łon nadupi. Z 302 i 303 było podobnie. Nie ingerowałem w to co się działo na grupach B i C, które zajmowali, bo to ich przestrzeń, ale już cisłem z torami ogólnodostępnymi między grupami. 

   811 miała się wyprowadzić z domu z dziećmi. Odbyła się rozmowa z partnerem i tu zaskoczenie, ale wcześniej 811 opowiada chronologicznie jak ta rozmowa się odbywała. Obeszło się bez jakiejś kłótni, choć on trochę łykał w pierwszy dzień rozmowy. Na drugi dzień się przy śniadaniu zmontował, ale później się uspokoił. W efekcie końcowym zrobił oczy kota ze Shreka i... 811 wzięła go z sobą do new mieszkania. Gorzej, bo później łon się pożarł ze swoimi starymi, wiync w razie "W" raczej do nich nie wróci, co od razu wyłapałem, bo będzie się go trudniej pozbyć. No cóż... Miało być tak pięknie...Ale na 13 piętro kiedyś pojadę z wizytą. 
   Tymczasem byłem z pierwszą wizytą u byłej laski od 979. Mieszka w centrum kato z dużym balkonem, na którym siedzieliśmy i gadaliśmy, bo środa jeszcze była z ciepła nocą. Widok rewelacyjny, bo m.in. na stację Katowice Osobowa. Ale są też mankamenty. Center to hałas i to czasami spory, a jednak trza bieżąco funkcjonować, czyli wysypiać się i wykonywać pracę zarobkową, by się utrzymywać, a w niej wypadało by być wypoczętym. Na szczęście okna są w miarę szczelne i tłumią znaczną część hałasu. Rozmawiało się rewelacyjnie, w przyszłym tyg. jeszcze do niej na przerwie wpadnę. 
   Zdjęcia.  
 

  Widok z balkonu na Dworcową i stary dw. kolejowy Katowice. 

Widok na św. Jana i dalej Kochanowskiego. 

  I na koniec najlepsze - widok na obecny dw. PKP Katowice Osobowa. No tak to można mieszkać. Pewnie hałas bym skompensował tym widokiem. 
  Korekta na poziomie poziomów dotychczasowych, Narka.

Czwartek #2338

   Właśnie przeszło mi przez gowę - czy da się ucywilizować 172? Hmm, może być to b. trudne lub nawet niewykonalne. Wszak nie ma nastu lat jak 254, choć i z tym obecnie jest już problem. Ergo może się w ogóle za to nie brać. Ale skoro nie, to co dalej? Już drugi raz przekazałem 172, że on potrzebuje sprzątaczki na etacie, która bydzie za nim lazła i sprzątała to co on napierdoli w przestrzeni wokół siebie. Nie mam czasu być taką sprzątaczką, a st. mac. już egzystuje ze sprzątaniem na styk, a przy 172 to już zaczyna być jakaś porażka. 

  Najlepsze są ściemy 172, który, nie wiedzieć czemu, ukrywa obecność 826 na stacji. Ten nean to już wgl nie ukryje swojej obecności na stacji w sensie tego co tu narobi. Już kiedyś to pisałem, że powinien żyć w lesie i to jest dobre środ0wisko dla niego. Cywilizacja go chyba przerasta. Po raz kolejny zatkał muszlę. Pytam się rano 172, kto ją zatkał? Ja (172) - nie, ale był 979. To ciągnę dalej. Skoro Ty nie, 979 też nie, bo chodzi tu lata, to łon by czegoś takiego nie zrobił, ja też nie, to pewnie Marsjanie... Wreszcie strzelił z ucha, że jednak był na stacji 826. Ciągnę dalej - skoro wpuszczasz na stację 826 to bieresz odpowiedzialność za to co robi na stacji, a jak nie chcesz to go nie wpuszczaj. 

  Jak z dziećmi, tylko jakby dorosłymi. 

  W robocie też jest różnie. Jestem już wiekowy, to potrafię mówić w miarę neutralnie, ale odbierać info zwrotne z przestrzeni wokół. Otóż dziś mówię kierowcy wozu na linii za mną, że jakbym przymulił, to by nie wyprzedzał, by km. dla zajezdni zaliczyli. No jak myślicie co zrobił, jak zamuliłem, tzn. włączyłem tryb żółwia...

  Po jakimś czasie dzwoni dyspo i pyta, czy jadę, bo już mam po odj., a za chwilę rusza następny (ten, z którym gadałem). Odp. - tak ruszam, bo byłem w wucecie. Ale dyspo powiedział ciekawą rzecz, że niby nie jadę, bo sprzątam kabinę. Musiałem go wyprowadzić z błędu, bo ją sprzątałem, ale na drugiej stronie linii, bo wóz był na warsztacie (zmiennik rano jeździł innym wozem) więc czyżby kierowca kablował? Później spr. na tel, czy jak byłem w ubikacji, to było nieodebrane poł. od dyspo, ale nie było. Nieodeberane połączenie mogło by świadczyć, że skoro nie dodzwonił się do mnie, to dzwonił do następnego i ten w tym momencie strzelił z ucha. Ale tego nie było. Czyli nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu. 

  No nic, tym kursem też zamuliłem, a ten za mną mnie wyprzedził (w 1/3 trasy) i pognał do przodu. 
  Zdjęcie. 

My to jesteśmy mistrzem opóźnień. Lekka historia, bo już na tej linii nie latam (na razie). Godz. w plecy i to nie jest nasz rekord. 
   Korekta na poziomie poziomów dotychczasowych. Narka. 

Wtorek #2337

     Dodatkowy skład na stacji, jeszcze do tego taki, który można rozrządzać to z jednej strony fajna sprawa, z drugiej jak taki jest nieogarnięty, jak dziecko, za którym trza chodzić i sprzątać, to już trochę gorzej. No cóż..., coś kompensuje coś. Wiemy, bo to opisywałem ileś razy, że mięśniaki-głuptaki z nikąd się nie wzięły (w sensie określenie) i ono idealnie do niektórych, czy nawet większości pasuje. 
    Ale 172 i tak szuka jakiegoś niewolnictwa za granicą, bo tu jakby jest niestabilny życiowo, więc tam go raczej nękać nie będą w wiadomej sprawie. Tymczasem korzystamy z tego, że jest na stacji. 
    Zdjęcia. 

Ostatnio na spacerze starotorzem doszedłem do miejsca, i dalej już chyba nie dojdę, choć na zdjęciu powyżej to nie jest ten kres mojej wędrówki. 

Tutaj jest kres mojego spaceru, a widok jest w stronę poprzedniego zdjęcia. 

Dalej musiałbym iść w tamtą stronę.  To, co widać na zdjęciu, to już jest dwa kilometry od miejsca postoju autobusu. Nie mam na tyle długich postojów, żeby robić trzy kilometry w jedną stronę i trzy kilometry w drugą, tym bardziej po starotorze, po którym nie chodzi się tak łatwo jak po chodniku. 

   OK. Zwijam się do roboty. Korekta na poziomie dotychczasowym, narka. 

Niedziela #2336

       Wreszcie odbyła się zaplanowana już od kilku lat imprezka ze 172. Wszystko było by może ok, ale wbił się na stację również 826, który lubi lub coś wiyncyj 172. Sam 172 mówi, by się określił 826. Rozumiem, bo mięśniaki-skurwiele lubią jasne sprawy, ale 826 nie chce, co też ze swojej strony rozumiem się jasno określić. Sytuacja jest wiync patowa. 

 W czasie imprezki ileś razy mówiłem 826, by się rozebrał do klaty. On twardo - nie. Co ciekawe, to on był dzień wcześniej również na stacji i sam się rozebrał do klaty. Zresztą nawet miał spać, i chciał spać obok 172, ale ten mu powiedział, że co on se wyobraża, jakieś łoże małżeńskie, itp tekstami ciepnął do 826, wobec czego ten ostatecznie, choć już materace przygotowałem, wydalił się ze stacji. 

  W dniu imprezki po słowach wcześniejszych od 172 już nie chciał się rozebrać, mimo iż w zasadzie przy wcześniejszych wizytach, jakoś jak się go poprosiło, to się rozbierał. to, skoro byłem porobiony, stw. spierdalaj na drzewo. Zacząłem go zlewać w rozmowach itp. On to po jakimś czasie zauważył. No i teraz - co jest czyją winą? W końcu, będąc jakby ignorowanym wydalił się z grupy A do kuchni i tam przebywał do rana ze 172. 

    Jak zwykle są plusy i minusy długotrwałego przebywania jakiegoś składu na stacji. W plusach jest oczywiście rozrządzanie składu, pomoc przy jakiś remontach, ale np. w minusach jest zatrzymanie nauki ang., bo ostatnio wróciłem do tego, ale teraz jest to wstrzymane. Również w minusach jest ograniczony dostęp do bloga i możliwość pisania w nim. 
    

    Zdjęcia. 

  Już poprzednio przy styropianowaniu zrobiłem urządzenie do cięcia styropianu. W zasadzie jak widać prosta konstrukcja, ale bardzo przydatna i precyzyjna w cięciu. 

Jeszcze trochę styropianowania zostało więc urządzenie przyda się jeszcze kilka razy. 
   Korekta jak zwykle. Wiem, krótki wpis, ale... jak na stacji ruch to i nie ma kiedy pisać dłuższych tekstów. 
   Narka. 

Czwartek #2335

   Tak, tak, żyję jeszcze. Przerwa w wyprawianiu notek - dwa czynniki. Bieżąca praca, new grafik i nieoczekiwany pobyt 172 na stacji, przeto nie zawsze jest kiedy pisać, bo inni patrzą na ręce. 
   Nowy grafik, chyba nawet lepszy od poprzedniego. Dodatkowa linia po (kiedyś to może wytłumaczę) wypada lepiej jak poprzednia 110-na. Na obecnej wożę jeszcze mniej gadów, oczywiście we własnym RJ, z drobnym przesunięciem. Mogli by to już zostawić do wiosny, choć mieszają z taką częstotliwością, iż nie jestem nawet pewien, czy to dotrwa do new roku, ale 4 m-ce może się na tym pobujam. 
   Zdjęcia. 
   Kiedyś nie miałem swojego wozu, bo zmiennik wziął nieoczekiwane wolne i wyjechała rez. swoim wozem. Na zmianę przywiozła 38% więc w zasadzie nie do objeżdżenia, choć swoim bym się pokusił. Co ciekawe w tym wozie, choć pełno środków czystości i przyjechał nim jeden z włąścicieli, to piaskownica na podłodze, ogólnie jakoś nie czysto. U nas jakieś tam podstawowe środki czystości są, ale jest czysto więc przyjemnie wejść. No to po kółku wymieniłem. 
   

  Do wyboru był elektryk bardziej naładowany, MAN z klaustrofobiczną kabiną i de...sunia. Chętnie przyjąłem de...sunię, bo tą jeszcze nie grasowałem. 

Niestety wytrzaskana strasznie, bo jakoś inni nie potrafią omijać dziur, jak jest taka możliwość. 
   Tyle, bo trza wydalić się ze stacji. 
   Wgl. najlepsze, że już 2-gi m-c powożę "swoim" wozem, a jeszcze go nie sfociłem. Ciągle mi to umyka. 
   Korekta na poziomie poziomów dotychczasowych, Narka.

Niedziela #2334

   Przypadkowo dotarłem do strony obejmującej statystyki chaturbata. Piszę o tym, bo wiem, że mamy tunelowanie, przeto to co wyskakuje u mnie nie musi, a nawet wręcz nie będzie wyskakiwało u innych. Owa strona zwie się: chaturlog.com/ru/franco_taylor/  akurat tu jest już wklepany użytkownik (poglądowo), ale jak będziecie chcieli prześledzić innego to wystarczy w wyszukiwarce wklepać jego nick. 

Można zobaczyć dokładnie kiedy nadawał, ile godz., ile widzów itp.  

Jest rozbicie tygodniowe z najczęstszymi godzinami nadawania,

jak i roczne w jakich dniach było nadawane. Może się komuś przyda, bo w/g tego łatwiej jest ustrzelić się czasowo z nadającym. 

    Wszedł na staję 172. Rozrząd został dokonany. Nic nowego, ale... No właśnie, zawsze jest jakieś ale. Obecnie słucha nagrań (nwm jak je sklasyfikować, coś jakby subkultury więziennej). Już kiedyś mu powiedziałem, bo puścił jedno nagranie, że jest w całości zrobione przez AI. Dziś też takich słuchał, ale tym razem mu powiedziałem, że czasem one wypadają lepiej jak żywych twórców. Czyli kolejna gałąź - (niby) muzycy mogą czuć się zagrożeni. Po za tym oświadczył, że jedzie na zachód pracować. Trochę wypytałem co za robota, jakie warunki itp, bo sam się już o niewolnictwo otarł, więc doświadczenie ma. Ale niestety tym razem podobnie jak ostatnio. Ślepo wierzy w coś co gada jakiś koleś (niby) szef f-my, który nie ma obecnie pracowników i zabiera 172 i jeszcze jednego kolesia ze sobą. Mówię do 172, że jak f-ma dobrze płaci, to nie ma problemu z pracownikami. Podaje znany mu przykład f-my, w której pracuje 979. Tam nie ma rekrutacji, ciągle, choć zatrudnionych jest ok. 50 osób, są te same osoby pracujące latami, sporadycznie się jakieś msc. zwolni, ktoś się wymieni. W innych rekrutacje są non-stop, co samo już w sobie o czymś musi świadczyć, ale czy 172 zrozumie takie niuanse. Przypomniałem mu, jak przez ambasadę w Anglii wracał do kraju, bo nawet nie miał na bilet powrotny. Tylko czy on te informacje jest w stanie przetworzyć? No, i ostatecznie wyciągnąć jakieś wnioski. 
   Jutro ostatni dzień w godz. dotychczasowych na linii. Szkoda, bo gady się przyzwyczaiły, a ja do nich, przeto pracowało się świetnie. One nie stękały, w zamian miały jakość z górnej półki. No niestety, teraz będą inne godziny, choć linia ta sama. Wydaje się być drobnostka, ale jednak... zmiana dość istotna. 
   Korekta na poziomie poziomów dotychczasowych, narka. 

Sobota #2333

Podsumowanie nie jest dostępne. Kliknij tutaj, by wyświetlić tego posta.

Czwartek #2332

Podsumowanie nie jest dostępne. Kliknij tutaj, by wyświetlić tego posta.

Wtorek #2331

        Pierwsza sprawa: 172 nadal jest w obiegu. Wczoraj po 23.00 wszedł na stację i nie byłbym sobą, gdybym nie dokonał rozrządu składu. Mięśnie ma nadal w bardzo dobrej formie. 
   Jego sytuacja na dziś wygląda tak, że przyklepali mu 8 m-cy. On nie jest grzeczny; to potem takie rzeczy się dzieją. 

    Druga sprawa to poranne dosypianie. To jest rewelacyjna sytuacja, bo właśnie na dosypianiu śnią mi się najbardziej przyjemne rzeczy. Dziś przeniosło mnie do technikum informatycznego, w którym byłem uczniem (w śnie. Normalnie skończyłem inny profil). Z jednej strony byłem uczniem zajęć dziennych, z drugiej strony nadal pracowałem na autobusie. I właśnie za absencję w zajęciach wywalono mnie na koniec roku, i już nie byłem uczniem. Mało tego, dawna klasa jechała na zakończenie, na jakąś wycieczkę, gdzieś tam. To miejsce było bliżej nieokreślone w śnie. Stali przed szkołą i w jakimś tam stopniu przygotowywali się do wyjazdu na wycieczkę, w jakimś po prostu ze sobą gadali. Stwierdziłem, że skoro mnie nie ma na liście, to zadzwonię do hotelu, do którego mają przyjechać, i kupię tam sobie nocleg. W ciągle ruszającym się mini tłumie z tyłu zauważyłem kolesia, który przypominał trochę 977. To właśnie ze względu na niego postanowiłem dołączyć do wycieczki. Jak to młodzież, oni się ruszali i co jakiś czas zasłaniali mi tego a'la 977, a ja też na tyle się poruszałem, żeby nie tracić go z oczu. Myślałem nad tym jak do niego zagadać, bo nie był z klasy, do której chodziłem, jak też, co zrobić, żeby w większym stopniu brać udział w zajęciach lekcyjnych w przyszłym roku. W pracy miałem jakąś linię, gdzie było ponad trzy godziny przerwy (taką szczytówkę). Tak myślałem, że w tych trzech godzinach po prostu będę na te zajęcia jeździł resztę jakoś nadrobię we własnym zakresie. 
   W zasadzie ze snu to tyle, bo potem się przebudziłem po raz już trzeci dzisiaj. Wtedy zarząd stwierdził, że to już jest to przebudzenie, po którym trzeba stację przywrócić do ruchu. Ale wracając do samych przebudzeń, to wczoraj miałem 3. Dopiero po czwartym zarząd w ciągu dwóch sekund stwierdził: „Tak, to już jest to przebudzenie, po którym należy otworzyć stację.” Wcześniej za każdym razem było takie: też po około dwóch sekundach - nie, to jeszcze nie jest to przebudzenie. Zasypiamy dalej. Wczoraj na tym dosypianiu też miałem sny z młodymi mięśniakami, ale dzisiaj już ich nie pamiętam. Otwierając stację popatrzałem na zegar stacyjny. Była 09:35. 

   Zaś nie ma czasu na jakieś rozpisywanie się. Ech... z tym czasem....
   Zdjęcie. 

  Wrócę jeszcze do gospodarki wodnej. Według mnie, ta droga, która jest na zdjęciu, jak najbardziej ma wpływ na lokalną gospodarkę wodną. Kilometrami ciągnąca się droga, która wycięła kilometry zieleni. A teraz w całym kraju my takich dróg budujemy, ileś tam. |
   Osobną kwestią jest, że w Niemczech na rzekach ukazały się tak zwane "kamienie głodu". To są kamienie, które ponad sto lat temu pomalowano, gdy były bardzo niskie stany wód. Napisano na nich daty (rok), w którym były odsłonięte (dobrą farbę mieli wtedy). Więc z drugiej strony można pomyśleć, że zjawisko, które dzisiaj występuje, niskich stanów wód w rzekach, nie jest nowym. Pozostaje teraz kwestia przyczyn, co spowodowało zjawisko ponad sto lat temu, a co spowodowało zjawisko dzisiaj. 
   Tyle, bo czas nas goni. 
   Korekta na poziomie poziomów dotychczasowych. Narka.