Niedziela #2252

    Ogłupianie społeczeństwa c.d. Otóż, jeszcze nie u nas, ale to dojdzie, zamienia się w Wlk. Brytanii.  tradycyjne (analogowe) zegary, na rzecz cyfrowych.  Teraz czemu się to robi. Otóż dzieci, już te starsze, mają problem z prawidłowym odczytaniem godziny, nadto, w czasie egzaminów, (uwaga, uwaga) nie muszą pytać się nauczyciela - która jest godzina, no i dodatkowo, cykanie ich może rozpraszać. 

   Ale by nie było. Jak na stacji przebywał w dłuższym wymiarze czasu 303, to kiedyś powiedział mi, że na moich zegarach kolejowych nie wie która jest godz. Początkowo brałem to za żart, nie zdając sobie sprawy z powagi sytuacji. Dopiero po iluś tam jeszcze rozmowach doszczegóławiających okazało się, że faktycznie mając końcowe naście lat, nie umie odczytać godziny. Teraz po latach jak czytam o tym, to od razu to skonfrontowałem z przebywającym na stacji 172 i faktycznie dziś młode jednostki mają problem z odczytaniem czasu na starych zegarach, co potwierdził 172.

   U nas to media potrafią. Czytam odnośnie remontu autostrady A1 między Piekarami a Pyrzowicami, która w zasadzie krótko po oddaniu już była uszkodzona, a "poważne deformacje powodują, że na odcinku obowiązuje ograniczenie prędkości do 80 km/h." No i dalej czytam - "Naprawa ma nie tylko usunąć usterki, ale też przywrócić pierwotne parametry drogi, zapewniając ich trwałość na kolejne 30 lat". Zastanawiałem się kiedy pierwotnie ona miała te doskonałe parametry, jak również kiedy były te poprzednie 30 lata, kiedy ona wytrzymała tyle. Z tego co pamiętam, albo zaraz po otwarciu już nadawała się do remontu, albo krótko po, jak pod wypływem ciężaru samochodów się osadziła. Ale jak zwykle tłuszczę robi się w ..., by nie ogarniała i przyjęła interpretacje, że to jakby nic takiego (w sensie nic się tam takiego nie wydarzyło na budowie, by wnikać), a po prostu rutynowy remont po jakimś tam czasie eksploatacji, za który macie, oczywiście, zabulić. 

  W sob. zacząłem robić flachę ze 172, ale nie przewidziałem lub zapomniałem, że jak on się trochę porobi, to go nagle nosi i też tak było. Jak już na mnie zaczynało działać, to wydalił się na wioskę, a wrócił dziś przed południem. Zmarnowane alko, bo nic z tego nie było. Równie dobrze mógłbym nie spożywać, a może było by lepiej, bo przynajmniej by go nie wydaliło na szlak i coś by się odbyło. Tak, nic z nim nie zrobiłem do tego niepotrzebnie rozlane alko. 

   172 nie pierwszy raz przebywa dłużej na stacji, wiec jestem jakby przyzwyczajony do jego działań. Zapomniałem jednak, że jego b. lubi 826 i w zasadzie na drugi dzień, czyli dziś napatoczył się na stację i jak to on, ciągle gadał, jak osioł w Shreku. On kłapie tym dziobem do tego stopnia, że sam (uwaga) dostaje zadyszki od tego gadania. No po prostu niesamowite. Po 2h miałem go dość, a przebywał na stacji ok. 4h. Masakra. Muszę pogadać ze 172, że jak ponownie ma wejść na stację i tak ciągle nawijać o jakiś kompletnie mnie nie dotyczących wydarzeniach w jego życiu, to by się z nim wydalił na szlak, bo mi mózg rozdupi o ściany. Nawet filmu nie dało się oglądać, bo co chwile podchodził i gadał do mnie, bym go słuchał, bo to jest ważne co mówi. Nie zdaje se sprawy, że mam to totalnie gdzieś co on gada. Ale by nie było. Jak nie bytował na stacji 172, to widziałem z okien 826 przechodzącego ileś razy, bo jakąś trasę tu ma i... nigdy nie stanął pod wjazdowym. Wystarczyło, że objawił się tu 172 i już wszedł na stację. 
    Do tego zmarnowana spora część dnia, bo przy nim to niewiele da się zrobić. On potrzebuje słuchaczy do tych jego bzdur i co jakiś czas sprawcza, czy faktycznie jest słuchany, w sensie podchodzi i mówi prawie wprost do osoby, by go słuchać. 
    Natomiast po wystawce mnie wczoraj, jak 172 chciał dziś coś zrobić, to mu powiedziałem - wiesz, że będzie kara za wczoraj?
    Nic nie odpowiedział, a w trakcie ślady na plecach robiły się czerwone. 
    Teraz se ktoś pomyśli, że tak mu źle robię. Ponieważ przebywa na stacji to rozmawiamy i w trakcie rozmowy o sprzęcie elektronicznym mówi mi, że ma już przygotowane 2 TV do msc. odosobnienia, jakby go tam zabrali. Rozumiecie, on tu działa tak, iż je świadomy, ze po raz 5-ty może się przenieść znów tam. Jak na skazanych na Shawshank.
    Zdjęcia (screeny).
  

   Pisałem, nawet chyba niedawno o nowym pokoleniu kloców. Tu bezpośredni przykład. 

  Czy on kiedyś w ogóle cokolwiek ćwiczył? Nawet nie wiem czy brał czynny udział w lekcjach WF-u, czy tylko bierny dla obecności, a ma 18 lat i w zasadzie za chwilę będzie już z brzuchem. 

  Współczuję laskom dziś, bo to zaczyna być (jeżeli już nie jest) standardem, wiec pozostaje wybór jedynie w ich fryzurach, które nieustająco poprawiają, jakby przestawienie paru kosmyków włosów nagle powodowało, że znacznie lepiej wyglądają. 
   Nwm, czy się nim ktoś podnieci, ale dla formalności – > pl.chaturbate.com/shane_cooper/
   Teraz osobna kwestia. Otóż z przyczyn obiektywnych korekty będą na niższym poziomie niż dotychczas. Wybór mam taki, albo przetrzymywać składy na torach odstawczych do czasu w miarę jako takiego skorygowania ich, albo w jakiejś częstotliwości je jednak wypuszczać z zaniżoną korektą. 
   Na razie wybrałem opcję dwa, dlatego w tej wiem, są nawet błeęy stylistyczne, ale nie chce mi się nad tym siedzieć i siedzieć, tym bardziej, że rzadko teraz przebywam na stacji sam, by mieć teraz czas na bawienie się, przeto leci w stanie w jakim jest. 
   Narka. 
   

Piątek #2251

    W ramach wolnego z jeszcze bolącymi plecami, acz wysmarowanymi, by było lepiej, pojechałem do 811 na wizytę. Wcześniej byłem u jednego przewoźnika autobusowego w aglo, by spytać się o ewentualne doróbki, bo Rumunia się przeciąga, ale tam nie biorą, tylko etaty. Ok., rozumiem, tak lepiej się zarządza zasobami ludzkimi. 

   Jadąc tam, byłem umówiony z 254, ale patrzę, a na przystanku stoi 254 i drugi mikol. Pomyślałem - jest ssanie na jeżdżenie z kimś normalnym. Od razu stamtąd jechałem do 811, by już pominąć wejście na st. mac. O ruchach i kolejnych zajmowanych szlakach info płynęło do 811, by była na bieżąco o moim zbliżaniu się do jej stacji. Po 3-ch przesiadkach dotarłem. Przesiadki na szczęście z krótkimi czasami. Ponieważ znamy się lata, to rozmowa toczyła się bez jakiś konwenansów, uprzejmości, cenzurowania itp., więc rozmawiało się rewelacyjnie. To są takie rozmowy, których jako jednostki okresowo potrzebujemy. Nawet takich nie ma się z partnerem, partnerką, bo zawsze jest w tyle gowy, że chcemy być porządni, to też lepiej jak się do końca nie bydziemy obnażać. Natomiast z 811, 979 i trochę już 254 tej polityki nie muszę stosować. Tu leci prosto z mostu i to jest, przynajmniej dla mnie, fajne. Podobnie było z 374, ale.... się obraził.
   I tak ta przyjemna rozmowa się toczyła od ok. 13:00 do 20:00. W tym czasie przekąski, obiad, dla mnie, winko + do tego bieżące zajęcia dnia 811 na jej st. mac.. Mile spędzony czas. 
   Wracałem przez Będzin, z którego jechałem już busem. Jechałem i tak se myślałem - skoro Rumunia odpadła, a przynajmniej gość się nie odzywa, to co w zamian. Jechałem busem, w którym ok. 22:00 byłem w nim ja i jeszcze jedna kobieta. Fakt jechał przez wiochy, ale w zasadzie totalnie pusty. Pomyślałem o powrocie do kom. miejskiej, ale już nie na menelownie, bo tego powtórnie bym nie zniósł, ale kato. W rozmowie z 811 przekazałem, że mam już inną optykę. Przewinąłem się przez towarówkę, godziny tam są po prostu nieznośne. Fakt, płacą lepiej, ale serio..., aż tak na kasie nam nie zależy, mamy niskie koszty własne, przeto wysoki dochód nie jest konieczny, jak u innych. Zresztą w rozmowie z 811 podkreśliłem, że mogę se zrobić przerwę np. 2 m-ce w pracy i mi się zasadniczo nic nie stanie. Przerwa w dostawie finansów u 979, 972 i innych w takim wymiarze, to już dramat. Zresztą wystarczyło jeden m-c obsuwy i już pogrążyło 374, który finalnie się obraził. Teraz wydzwania do mnie prawie regularnie co dwa dni, na dwa nr-y, ale nie odbieram. No i powinienem odebrać?

    Obraził się, po jakimś czasie se przemyślał i tera chce się odbrazić? Notabene, dzwoni, ale nie pisze w sms-ie co chce. 
   Pisałem to, chyba, już. Jest diametralna różnica w ilości składów przechodzących przez jego stację i moją, nadto podobnie jest w bieżącym kontakcie z drużynami trakcyjnymi. Ja ich mam pełno na łączach, on - nie. I tera kto jest b. poszkodowany? Czy on ma taką 811, do której może pojechać na cały dzień? No, qrwa, - nie. Ma wogl taką osobę, do której wejdzie na stację i bydzie siedział np. 4h i ten pobyt będzie sensowny? Nie. No to z czym do ludzi z tym obrażaniem się. Teraz, skoro jego zarząd jest walnięty i nie funkcjonuje poprawnie, to na drzewo. Nasz na szczęście jest w pełni sprawny, za co mu dzk. i oby jak najdłużej. 

   172 od jakiegoś czasu (jakiś m-c, około) mówi mi, że wejdzie na jakąś grupę torową na stacji, na dłużej, bo może się zdarzyć, iż go z jego st. mac. wywalą. Ponieważ znamy go już długo, to owszem przyjmujemy do wiadomości, ale olewamy to sikiem prostym, bowiem on działa jak 17-latki. Teraz tak, dziś dzwoni, że wejdzie na gr. B i to jest właśnie ten dzień. 
   Dlatego ta notka pójdzie z baaaardzooo małą korektą, zadzwonił i mówi - dziś wchodzę do Cb. na stację i pozostaję na jakiś czas. Oczywiście zlałem to sikiem prostym, bo to nie pierwszy raz kiedy takie coś gada i zająłem się czynnościami dnia. Po po, ok. 18:00. kiedy na st. mac. był 979 dzwonek z pod wjazdowego. 979 pyta się:

- kto to?
- a skąd mam, qrwa, wiedzieć skoro jestem na gr. A (979 był bliżej wjazdowego, choć spodziewałem się 172). 
   Wpuścił go na stację. 172 wszedł, zaległ na naszym torze odstawczym, a ponieważ łykaliśmy to przygotowaliśmy mu tor odstawczy ten sam co dla 254. Ruchem manewrowym przekierowaliśmy go tam. Wcześniej się pytałem czy dołączy do łykania, ale nie, bo spożył mleko i coś tam jeszcze. Ok, nie ma presji. Sam też tak czasem odpadam po spożyciu nabiału. 
   Zdj., a w zasadzie to film, jak się uda. 

   

    Ponieważ nie jesteśmy kompletnie walnięte, a interesuje nas kolejówka, to już lata temu, ok. 7 lat wstecz, zrobiliśmy sobie wpierw schemat na kopercie tego układu, a następnie w ub. roku wdrożyliśmy go po takim czasie do realizacji. To jest układ elektryczny, który powoduje, że jak jakiś skład stanie pod wjazdowym i objawi się dzwonkiem, to Tm-ka (na zdj. Tarcza Manewrowa nr 5) przełączy się jak w realu na białe światło i świecić będzie do czasu ręcznego zwolnienia kotwicy przekaźnika. 

   Teraz filmik pokazuje to, że skład staje pod wjazdowym, inicjuje dzwonkiem swój postój pod wjazdowym (tak, do filmiku jest dźwięk) co wzbudza przekaźnik, który przełącza światło na Tm-ce z niebieskiego na biały. Pomimo tego, że skład dzwonek zwolnił lub użył go drugi czy trzeci raz, do czasu zwolnienia ręcznego przekaźnika (zwolnienia kotwicy) świecić się będzie światło białe. 
   Se myślicie - na co takie gówno. Otóż, wyobraźcie sobie, że jako dawny dj, lubię słuchać sobie muzy głośniej. Zawsze był problem, jakiś skład stanął pod wjazdowym, wydawało mi się, mam haluny ipt. Teraz mogę mieć nawet słuchawki założone na łeb, odpalone na max,, nie słyszeć odgłosów z zewnątrz, a jak jakiś skład stanie pod wjazdowym, to wzbudzi przekaźniki i Tm-ka się przełączy na światło białe obwieszczając, że pod wjazdowym jakiś skład oczekuje. 
    Najbliższy przykład. Sylwester. Muza napierdala, Tm-ka się przełącza na białe - znak, jakiś skład pod wjazdowym choć tu dB były na takim poziomie, że w życiu bym tego dzwonka nie słyszał. 
    Sam układ montowałem (uwaga, uwaga, uwaga....) 3 (trzy) dni. Każda śrubka została przesmarowana, styki oczyszczone, przeszlifowane, by działało długowiecznie. Do tego ułożenie ok. 25 m. kabla łączącego urządzenia itp. trudności technologiczne.
    Reasumując fajnie mieć zajebiste pomysły, wdrożyć je w życie i bieżąco korzystać z nich. 
    My to jesteśmy zajebiste....
    Notkę wypychamy ze stacji, korekta jak zwykle. 
    Narka. 
    

Czwartek #2250

    Obejrzałem film "Słoń", prod, PL, 2022, na cda.

   Pisałem o tym, chyba przy okazji filmu "Płynące wieżowce". Do produkcji takich filmów jest potrzebna kultura w społeczeństwie i historia. My nie mamy, ani jednej, ani drugiej. Kultury kręcenia filmów branżowych nie ma, historii istnienia ludzi branżowych podobnie. Kilka lat w latach 90-ych i może ostatnie lata po zarazie są takimi spokojnymi dla nas, inne to była porażka. I teraz film dociągnął do programowych 1,30 h, ale z wlk. trudem. W sumie treść filmu można by było sprawnie ująć może w 45 min. Reszta to wypełniacze czasu, więc bez strzałkowania się nie obeszło. 

   Scena zbliżenia się głównych aktorów. Pierwsza, kiedy ten przyjezdny chce powąchać tego miejscowego. Ok. Zadziało się, ale po co aktorowi kazali mielić oczami dookoła. To tak w realu też się dzieje? No chyba - nie. 

   Druga scena juz większego zbliżenia. Serio takie coś. Wiem, że w scenariuszu można napisać wszystko, nawet przylot Marsjan, ale kto do uja pisał ten scenariusz? (tak wiem, Kamil Krawczyński, jest również reżyserem tego filmu). On sobie wyobraża, że chłopak ze wsi, jakiejś z okolic Nowego Targu, z praktycznie zerowym doświadczeniem branżowym nagle (powtarzam - nagle) zaczyna całować kompletnie nieznanego gościa, który przyjechał po 15 latach do wsi na pogrzeb starego. Trza było wyciąć przedłużające sie sceny widoczków, choć ładnych, a wypełnić je treścią potrzebną do sensownego zbliżenia. Tak wyszło okropnie włącznie z waleniem se konia przez nich zaraz po pocałunku. Może to ja jestem z Marsa, ale takiej kiczowatej sceny bym nie spłodził. Późniejsza scena seksu totalnie z dupy. Nikt do nikogo nie zaszedł, w sensie młody do starszego. Ot nagle przeskok w filmie stoją na przeciw siebie w mieszkaniu już bez koszulek. Znowu zabrakło w scenariuszu konceptu jak to ugryźć? Podobnie z kadrowaniem. Pisałem również przy okazji jakiegoś innego filmu. Po co kręcić scenę seksu jeżeli wstydzimy się pokazać piękno męskiego ciała. 

   No i tradycyjna scena w filmach PL, czyli biją naszych. Tu też scenarzysta dał dupy ze scenariuszem. Koleś wyjechał 15 lat temu ze wsi, nie było z nim kontaktu przez te lata, zakładam, że nie zrobił na wsi comingoutu, nie komunikował się z wioską, a tu mięśniaki-głuptaki wioskowe od wróżki wiedzą lub ze szklanej kuli, że on je branżowy. Ten scenariusz jest po prostu niespójny. 

   Scenografia też dała dupy. To się tak odbywa, że po seksie, ten bardziej spragniony, czyli młody, który tego, tak zakładam, nie robił wcześniej z nikim, jest ubrany, a ten drugi w majtkach. W ogole reżyser i scenarzysta w jednym kiedyś się kopulował? Uprawiał seks? Jakieś wspomnienia własne, czy jeszcze jest przed pierwszym rżnięciem. 

   Kamera w stajni, kiedy po pierwszym seksie młody jest w eforii i w tej euforii przeciepuje słomę, to jakaś porażka. To młody jest w euforii, a nie kamerzysta, czy oni się tam na planie wszyscy rżnęli i kamerzyście też się udzieliło. 

   Aktorsko film nie jest położony, tu przynajmniej jet normalnie, choć drobne wpadki jak zwykle wyłapałem, ale mniejsza. 

   No i teraz zderzenie tego filmu z "Dużym zeszytem". W obu filmach akcja dzieje się na wioskach, choć nie wiem, czy w "Dużym zeszycie" nawet na bardziej zabitej dechami wiosce, niż w "Słoniu", a jednak scenariuszowo niebo i ziemia. 

   Oglądając film "Słoń" przypomniała mi se scena z filmu "Rejs" kiedy płynąc rozmawiają o PL kinematografii i Zdzisław Maklakiewicz (inż Mamoń) mówi - nuda..., nic się nie dzieje proszę Pana. Nic. Taka, proszę Pana..., dialogi niedobre, bardzo niedobre dialogi są... W ogóle brak akcji jest... 

   No resztę znacie. 

   Po raz kolejny napiszę, jak ktoś nie zna tematu, to niech się za to nie bierze. Położyć można każdy temat, ale po co? 

   Film dostał jakieś wyróżnienia, bo doczytałem, ale teraz nwm, czy nie było w tym roku, kiedy go wyprodukowali, innych produkcji i była posucha, wszak to zaraz po zarazie, czy faktycznie dla recenzentów to było takie wow. 

   I na koniec, by nie było, że się tylko spuszczam negatywnie nad filmem, to jest plus. Otóż bohaterów nie oetykietowano. Tzn. nie mają podanego wieku, po prostu grają w jakimś tam okresie swojego życia. To jest plus, bo nie dostajemy info, że jest to np. 16 latek, a patrzymy nań i coś nam się tu nie zgadza lub, że ten starszy ma np. 22 lata, a optycznie widać, że również coś nie pykło. Tak, wiek mają nieokreślony i to jest duży plus. 
    

    Zajęć na st. mac. pełno, przeto tylko o filmie w tej notce, choć dzieje się sporo. Może a następnej uda mi się skrobnąć coś o tym. Tymczasem tyle, bo właśnie kolejne zajęcia czekają. 
   Zdj. (screeny).

  I tu dobry przykład. Oczywiście do roli 16 latka można wziąć tego po lewej, co często się dzieje w filmach, ale widać, że powinien zagrać taką rolę ten po prawej. 
  Po raz kolejny napiszę, rozumiem reżyserów, że z tym po lewej się lepiej pracuje, bo starszy, pewnie większe doświadczenie, ale do uja, jak nie chcemy wziąć 16-ki do roli bohatera właśnie w tym wieku, to przeróbmy scenariusz, na 22 latka. 
   Korekta jak zwykle. 
   Narka. 

Wtorek #2249

    Ale się z tymi notkami zapuszczam, a by nie było czas jest. 
    Jedną z przyczyn są plecy i ból korzonków. Sob i nd to był kryzys. Najgorsza noc z nd/pn spania na 3 raty z powodu intensywnego bólu. To jest jakaś paranoja, by w nocy w łóżku się tak załatwić. Nwm, co się odwaliło, najprawdopodobniej musiałem się przypadkowo odkryć i wychłodziłem plecy. Nd praktycznie przesiedziałem przed kompem, bo przegiąłem w sob. Dość sporo, mimo bólu pleców robiłem wszak stacja mac. żyje niezależnie od tego w jakim stanie ja żyję. Do tego awaria układu elektrycznego dzwonka z pod wjazdowego. W sob. 5x bezpiecznik drutowałem, bo tyle razy się przepalił gdy grzebałem przy układzie. W końcu to zostawiłem na czas kiedy będę się lepiej czuł. Nadal czeka na zrobienie. W sumie drużyny trakcyjne mają dziś telefony.
   

    Z dobrymi filmami jest trochę jak z mięśniakami przed kamerkami. Znaleźć jakiegoś atrakcyjnego, jest co raz trudniej. Nowe roczniki to aż strach w ogóle wchodzić. Kloce co raz bardziej powszechne. Podobnie złapać dobry film, ale z rzadka da się taki ustrzelić. Zupełnym cufalem trafiłem na taki. Prod. Węgierska, "Duży zeszyt", 2013, na cda. Jak widać film nie nowy, ale scenariuszowo rewelacyjny. Akcja dzieje się w czasie drugiej wojny, na totalnej wsi gdzieś na Węgrzech. Bohaterami filmu są bracia (wyglądają na bliźniaków), którzy trafiają na czas wojny do swojej babci, o której wcześniej w ogóle nie wiedzieli. Już na samym początku dostajemy garść informacji, że między matką braci, a jej matką nie było dobrze. |Przytoczę (z gowy) część rozmowy, jak matka przyjechała z bliźniakami do swojej matki, a ta w potoku słów mówi:
- suka ma przeważnie pomiot 4,5-ciu, przyprowadziłaś dwu, gdzie reszta? Zakopałaś?
   Dalej w filmie jest podobnie. Mamy pokazanych braci zderzających się nagle z kompletnie inną rzeczywistością. Z otoczeniem, które jest w większości nieprzyjazne dla nich, a nawet wręcz wrogie (w końcu trwa wojna). I z takim oni muszą się mierzyć w wieku ok. 11 lat.
   Kanwą filmu "Duży zeszyt" jest właśnie on, w którym bracia mają zapisywać, co ich codziennie spotyka, co się u nich dziej itp. Ów zeszyt dostali od ojca, przed jego wyjazdem na wojnę, by po przyjeździe mógł przeczytać co się u nich działo. I właśnie jest to opowieść jakby czytana z tego zeszytu, a opowiadana obrazem. Przy okazji zeszyt jest dość ładnie prowadzony ilustrowany. 

   Od początku filmu oczami braci dostajemy informacje, z którymi oni muszą się zmierzyć, a są to b. często sytuacje, z którymi dorośli mieli by problem, a te muszą rozwiązać 12 latkowie. Tak czas leci do końcówki filmu, kiedy sytuacje zaskakują ich i jednocześnie nas (kończy się wojna). Oglądając zastanawiamy się, jak z tego wybrną. Radzą sobie z kolejnymi problemami na swój sposób, często odmienny niżbyśmy sobie myśleli. I to jest właśnie fajne w filmie. Niekonwencjonalne rozwiązania, niektórych problemów. Czasem do tych rozwiązań dostajemy później wyjaśnienie od ich samych, czemu tak zrobili. Częściowo musimy sami wyciągnąć wnioski, czemu tak się stało, bo nie jest to, jak w wielu produkcjach podane na tacy. 
   Film rewelacyjny. Nasz zarząd czekał na taką produkcję i być może kiedyś do niej wrócimy. 
   Nadmienię jeszcze, że podobała mi się praca kamery. Stabilna, żadnych dziwnych ruchów, jednocześnie umiejętnie kadrowane to co potrzeba. Casting też zrobił dobrą robotę. Bracia dobrani dobrze, tacy typowi Węgrzy w odpowiednim wieku, wyglądzie do odgrywanych ról. 

   Nic nowego, okresowo na staję wchodzi 172. Ja prd jak on ostatnio wygląda. Tak mam sfocone jego łapy, ale będą chyba w następnej notce. Wygląda tak, bo scenariusz jak poprzednimi razami realizuje się. Czyli wychodzi z miejsca odosobnienia, w którym regularnie dochodzi do wniosku, jak te inne mięśniaki-głuptaki, że chce być duży, cokolwiek to znaczy. No i wychodzi taki niby duży, ale mnie to nie biere. W czasie bieżącego funkcjonowania, życie weryfikuje, na szczęście, to jego - być duży, i wraca do poprzedniego wyglądu. To trochę trwa, ale na końcu efekt jest zawsze wow. I to takie mocne wow czyli 9/10. Jeden mniej, bo jednak ząb starości lekko go naruszył. I podobnie jak przy innych mięśniakach-głuptakach, trudno jest wytłumaczyć, że właśnie w swoim wyglądzie, jaki ma po paru miesiącach wygląda zajebiście. Nawet jakby pokazać wzorce na necie, że taki wygląd to właśnie jest wow, to ta ich wioskowe wzorce są trudne do podważenia. Na szczęście udało się podnieść własne notowania 254, ale łon nie wioskowy skurwiel, to łatwiej argumenty do niego trafiają. 
   Flachy dalej z 254 nie było, ale za to przeprowadzam rozmowy n.t. tego co z nim robię. Ostatnio mu powiedziałem o pasie, że używam go, by się trochę pospinał, bo to nie jest test na wytrzymałość, tylko potrzebuję jak te jego mięśnie pracują. No i następnym razem było lepiej. 
   Za to poprzednim razem jak był to urzędowaliśmy godzinę. Tak jedną godzinę. Co ciekawe, jemu stal bardziej organ od mojego, ale na przestrzeni lat wiem co zrobić, by się pobudził. Mnie jakoś z tymi plecami nie wyszło (może dlatego, że miałem je zawinięte, ale nie chciałem przechładzać ponownie), mało tego było to jeszcze przed rozmową o używaniu pasa. 
   W sumie te rozmowy to miały być po flaszce, której tradycyjnie jeszcze nie było. I tak zarząd, a zwłaszcza dział p.s. się cieszy, że mamy takiego mięśniaka przy sobie/pod sobą. 
   Zdjęcie (screeny).
   
 Powiedzmy, że taka normalność. 

 Ot normalny wygląd jak na ileś tam lat. 
 No właśnie, ale to było kiedyś. Dziś normalność = klocowatość. Nie daję tu klocy, choć kiedyś chyba ich dam, by było wiadomo o czym piszę. Najgorsze, że kloce, bo jakby ich ilościowo jest najwięcej, zalewają również stronkę z kamerkami. 
  Jak go zacząłem oglądać to był w spodniach dresowych. Wpłynęły tokeny, to powiedział let's go. Wyciągnął organ, by pewnie kiedyś tam opróżnić zbiorniki. Leciał w zasadzie pod innymi zakładkami, a co jakiś spr. co dzieje. Po 20 min bez zmian. Raczej stanął w miejscu, jak gdzieś doszedł, więc tylko dwa screeny, bo po 20 min był w tej samej pozycji. 
   Przedstawiciel Estonii -> pl.chaturbate.com/fin579309/
   Wypychamy notkę ze stacji, bo się naczekała, a za chwilę trza dokończyć rozruch poranny (fajnie to brzmi, biorąc pod uwagę, że jest 11:50. Śniadanie jeszcze przede mną.). Rozpoczął rozruch poranny 172, objawiając się pod wjazdowym, z czego oczywiście niezmiernie się ucieszyliśmy (zwłaszcza dział p.s., który po ostatnich dniach posuchy - te plecy - był jakiś wygłodzony). Przyniósł new gadżety ze śmietników. Jedną lampę ledową na czujkę do sprawdzenia i tradycyjnie coś mi tam zostawił. 
   Oprócz tego zauważyłem, że w ubraniach, które znajduje wygląda lepiej ode mnie, pomijając sam fakt wyglądu samego ciała. Że też ludzie wyciepują takie rzeczy. 
   Korekta jak zwykle. Narka. 

Sobota #2248

Podsumowanie nie jest dostępne. Kliknij tutaj, by wyświetlić tego posta.

Wtorek #2247

     Pojechałem z 254 na pizzę. W drodze opowiada mi, jak był u znajomego keirowcy, którego też znam z widzenia i mówi co tam się działo w trakcie przejazdu. Jest zima, do tego zaczęło trochę padać tym białym gównem i opowiada, ze na przystanku, wymienił jaki, stoją w zatoce i on widzi, jak z przodu biegnie, na tyle na ile może, jakaś babcia. W tym śniegu starała się zdążyć na autobus, a ten jego znajomy zamknął drzwi i z impetem ruszył, kiedy babcia była już w zasadzie nieopodal. 

  Teraz czemu mi to opowiedział. Otóż jeździli ze mną, a b. często jeździli (z tym drugim mikolem) na wozie, bo im dużo pozwalałem robić, co im się podobało więc tak koło się zamykało. Nadto jakiś tam przekaz płynął ode mnie do nich często dydaktyczny. Odnośnie starszych osób dobiegających do wozu, zawsze im tłumaczyłem, że na nie szczególnie trzeba poczekać, bo w większości mają problemy ruchowe, czasem źle obliczą czas dojścia, coś je tam w trakcie zaczyna boleć itp. zdarzenia losowe, przeto zawsze czekałem na takie osoby, co oni widzieli i to niezależnie od opóźnienia wozu. Teraz po naukach ode mnie z wytłumaczeniem czemu robię tak a nie inaczej, na pewno go zdziwiło zachowanie jego znajomego kierowcy. 

  Jeszcze jedno w trakcie rozmowy się wydarzyło. Otóż, jak kiedyś, bo już się znamy ponad 2 lata, to w zimie mu zawsze tłumaczyłem, że jak idzie po nierównościach, jest śnieg, jest ślisko, to rąk nie ma trzymać w kieszeni, bo kiedyś je tak trzymał. I tu też nie ograniczyłem się tylko do tego stwierdzenia, ale wytłumaczyłem mu dlaczego tak. Jak je będziesz miał w kieszeni, to jak zaczniesz lecieć w którąś stronę to właśnie wtedy jednostka potrzebuje błyskawicznej reakcji, by się podeprzeć, chwycić czegoś itp. Jak masz w kieszeni ręce, to wpierw mózg musi je wyciągnąć, a następnie dopiero po wyciągnięciu przeprowadzić równie błyskawiczną analizę sytuacji  co z nimi zrobić, by były jak najmniejsze uszkodzenia jednostki już chylącej się ku glebie. Teraz jeżeli masz ręce na zewnątrz, to one od razu są gotowe do podparcia jednostki, uchwycenia się czegoś, zniwelowania skutków upadku. No i jak rozmawialiśmy to, trochę jakby chwaląc się, mówił, że dwa razy by dziś wyglebił, ale za każdym razem miał ręce na zewnątrz. Od razu pomyślałem – + dla mnie, za przygotowanie do życia w kolejnej kwestii. I to jest fajne, jak coś się tłumaczy, ale tak z uzasadnieniem, a następnie jest to realizowane. Znaczy się, że potrafię. Zresztą wychowaliśmy 979, więc jakieś doświadczenie już jest. 
   Po pizzy on do laski, bo tej się nudziło to go ściągnęła, ja na st. mac. Przyjechałem totalnie nażarty więc spanie mnie zaczęło brać, krótko po wejściu na stację, to też postanowiłem nie walczyć z zarządem. Włączyłem procedury wyłączeniowe, ale jeszcze musiałem biurokrację dnia załatwić, a następnie ok. 21:00 wyglebiliśmy, akurat jak na stację wchodził 979. Wytłumaczyłem mu czemu tak wcześnie i tyle, bo przeca da se rade na stacji. 
   Notka bez zdjęcia, ale wypycham ją dziś, bowiem jutro ma być niby flacha ze 172, to jeżeli do tego dojdzie, to jutro notki na pewno nie bydzie, tym bardziej, że wcześniej jadę jeszcze z 254 do kato przejechać się wodorowcami, później fryzjerka, oboje idziemy się do znajomej ostrzyc, a następnie ta niby flacha więc dzień zajęty. 
    Korekta jak zwykle. Narka. 
   

Poniedziałek #2246

   Odwieczna walka zarządu z działem p.s. Pisałem ileś notek temu, że wycofałem się w flachy ze 172. Otóż ostatnio, pod wpływem działania 172 i jego wyglądu, pomysł flachy powrócił. Przekazałem to samemu 172, ten się wstępnie zgodził. Osobną kwestią jest jego wygląd. Ten rozpierdala już na samym wstępie jak kiedyś. Dwa dni temu jak był, to podobnie, jak opisywałem młodego ze zdj. który nie umiał dość, bo się często hamuje, to też się lekko hamowałem, by zbyt szybko by się skończyło. Ręce 172 to rozpierdol działu p.s. Przedramię tak wyrzeźbione, że każdy ruch którymkolwiek palcem widać na mięśniach przedramienia. Idąc dalej strefa bicepsu... to już mdleje. Sam biceps, a do tego triceps i bark. Jak zacząłem analizować siedząc na nim, a ułatwiało tą analizę trzymanie w rękach tych jego umięśnionych rąk, zgniatanie tych mięśni, to czucie ich w dłoniach, ta ich twardość, naturalność, to mało nie spadłem z niego. Teraz rozumiecie czemu powrócił temat flachy. Przepuścić taką okazję... nie darowałbym sobie przez następne lata. Plan je, by w trakcie zrobić sesję zdjęciową. 

  I tu pewnie niewiele osób jest w stanie zrozumieć o czym piszę czasem na blogu. Dotykanie takich mięśni, które nie dość, że wyglądają, to oprócz tego wyglądu one nimi są, jak się je chwyci, to tak, tam jest ten mięsień, nie żadne flaczki od innych. 254 nigdy takich nie będzie miał, bo w to nie wierzę, że uda mu się. One u niego jakoś wyglądają, ale jak się je chwyci to... no niestety. Jak to mówią - z czym do ludzi. Podobne mięśnie do 172 ma, czy miał, 826. 

   Na cda obejrzałem film "Peter von Kant". Akcja filmu dzieje się w 1972 r. w Niemczech. Nwm jakie to były czasy dla branżowców w Kolonii więc z tego pkt. widzenia trudno mi jest opisać czy w filmie jest to dobrze odzwierciedlone. Film w zasadzie trochę zrobiony jak teatr, bowiem akcja w całości dzieje się w mieszkaniu reżysera, który poznaje chłopaka przyprowadzonego przez znajomą, która z nim noc spędziła w (nie pamiętam już czy w hotelu, ale) łóżku. Wiemy więc, że lubi kobiety. Nie przeszkadza to reżyserowi zarywać młodego kiedy ten jest akurat na zakręcie swojego życia. To ułatwia poznanie się. Młody w zamian za stabilność następnej jego części życia, dach, schronienie, kasę decyduje się zostać/zamieszkać z reżyserem. Mimo sporej różnicy wiekowej i wyglądowej jakoś ze sobą współistnieją. Wyglądowej, bowiem reżyser to nie jest samiec, który dba o się, a raczej jest tego zaprzeczeniem. Jego wygląd z nadwagą nie powala, ale w odwrotnym tego słowa powszechnego znaczenia. 
   W scenariuszach przeważnie pojawiają się jakieś niezrozumiałe akcje i ten też taki jest. Przeskok w pewnym momencie "9 m-cy później" wprowadza nas w dziwną sytuację. Otóż jest lekka kłótnia między nimi i padają słowa, które po 9-ciu m-ach brzmią jakoś dziwnie. Od razu się zastanawiałem - czy oni na to nie wpadli wcześniej. Serio przez 9 m-cy nikt nie zauważył tego co jest tak oczywistym.
   Tak trochę to przymierzałem do mnie. Dbanie o się przyczynia się do tego, że znacznie łatwiej jest mi nawiązywać znajomości z ludźmi młodszymi. Jakbym wyglądał jak reżyser w filmie to 3/4 tego ruchu na stacji bym nie miał, bo kto by chciał z takim kimś cokolwiek robić. Już szczególnie nie ja, to też wiem jak wygląd jest istotny do tego sprawność fizyczna. A w filmie reżyser odkrywa oczywisty fakt i jeszcze za niedogodności obarcza tym młodego. Ten jakby przypomina mu, iż jest biseksualny, czego reżyser zdaje się nie zauważać. 
   Jeszcze pozostaje jedna kwestia. Jak reżyser poznaje młodego, to dość szybko (rozumiem film trwa ok. 1,5h) jest poruszona kwestia zależności, podległości, użycia drobnej siły fizycznej, psychicznej wobec partnera. Mówi to młodemu, jakby chciał to z nim przerobić, ale na tym polu nic dalej się nie dzieje.  Równolegle w dużym mieszkaniu z nimi mieszka lokaj reżysera. Patrzałem nań i... 
1 - jest branżowy
2 - jest ładny
3 - jest młody
4 - jest uległy
5 - jest traktowany jak niewolnik (bez przemocy fizycznej).
6 - jest zadurzony w reżyserze. 
   I teraz reżyser poleciał na młodego, choć pod ręką miał oddanego (prawie) niewolnika, jeszcze do tego zadurzonego w nim bardziej jak młody. Oczywiście młody wygląda inaczej jak lokaj, ale... przy wyglądzie reżysera nwm, czy bym był aż tak wybredny. 
   Koniec filmu nie zaskoczył niczym. Jak w twierdzeniach matematycznych c.b.d.u. 

   Wgl widzę, że na cda jest znacznie więcej filmów branżowych jak na ntlx., choć to ta druga platforma niby szczyci się być taką frendly. Na razie przeciepłem się na cda, nim obrażony 374 odbierze mi dostęp. Na razie chyba o tym nie pamięta. I dobrze, bo coś tam oglądamy. 

   A dziś z rana stanął pod wjazdowym 172. Przyszedł z trofeami w wyprawy. Cały czas uważam, że ludzie za dużo zarabiają. To co on znajduje na hasiokach to... łagodnie napisać marnotrawstwo. Podobnie jak ja u 824 tak on nadal znajduje niekiedy nowe rzeczy zapakowane jeszcze oryginalnie. Jakieś fanty zostawił mi, bowiem u się ma już tego tyle, że kolejne mu niepotrzebne. 
  Mniejsza, mięśniak z rana jak śmietana. Dzień od razu lepiej się zaczął. 
   Za to wczoraj w dość efektywnych godz. bo od 14:30 do 19:00 w stacji przebywał ten z wyspy. Nie ma nr-ka, chyba trza bydzie nadać, bo po dekadach przerwy stacja okazuje się być atrakcyjna do przebywania. Na szczęście ok. 18:00 wszedł na stację 254, a pół godz. później 979. Wybawili mnie od słuchania treści od niego, bo już nie wiedziałem co z sobą zrobić. Wpierw zrobiłem dwie trasy w ETS-ie, później uruchomiłem ISDR-a, który pozwolił mi się oderwać od tego przekazu. 
   Dziś 254 ciągnie mnie na pizzę do lokalu, więc notka trochę urwana jak niektóre filmy. 
   Zdjęcia.

  Dlatego nie lubię tatuaży, bo prze nie nie widać mięśni. Niestety światło było od tej strony, to też musiałem się tak ustawić. 

   Lepiej chyba widać lewą rękę, jak tą prawą wytatuowaną. 
   Ciągle coś. Nie mogę już wiyncyj napisać, bo na stacji 979 i ledwo to kończę, a za chwilę z młodym na pizzę. 
   Korekta jak zwykle, narka.

Sobota #2245

    Wczoraj wieczorem zamykam stację dla ruchu, a tu patrzę notka stoi na torze i czeka na wyprawienie. Ponieważ jeszcze trza było przy niej rozrząd zrobić, przeto decyzja - stoi do jutra. 
    No i przestała. 

  W internecie trafiam czasem na takie kanały, programy, które mówią - zbyt pędzisz, zatrzymaj się, odpocznij itp. Ok. To może miało by i rację bytu, gdyby ze mną ten świat też zwolnił, zatrzymał się itp., ale on tego nie robi. Jak ja zwolnię, zatrzymam się, to on tego nie robi. W zależności od tego na jak długo się zatrzymam w/g tych psychoterapeutów, taką będę miał zaległość do świata, który w tym czasie w ogóle nie zwolnił. Dobrym przykładem, jest film "Osada". A co jak przyjdzie nam wejść w ten świat, który tak odtrącaliśmy, bo coś tam coś tam. W filmie jest to pozytywnie przedstawione, ale w realu czy to by się tak odbyło? No nwm. 

  I teraz ulegając tym nagonkom, nakłanianiom itp. wstawiamy się na boczny tor. Stoimy tam sobie na tym torze na jakiejś tam stacji, na której nas zatrzymali, i nic, niby, nam się nie dzieje. W końcu dochodzimy do siebie i chcemy się wyprawić na szlak w dalszą podróż. Ale nagle dowiadujemy się, że stacje na trasie biegu poc. się przebudowały, zmieniły itp. i..., i tak się z tym musimy zmierzyć, bo tam chcemy wejść, a tam jest już inaczej, jak w momencie jak biegliśmy tam, tylko nas zatrzymali. Mało tego, musimy nadrobić zaległości, więc znowu wejść na wysokie obroty, by ogarnąć zmiany jakie w tym czasie zaszły. No więc gdzie jest ten złoty środek, pomiędzy uspokojeniem swojej duszy od tego zgiełku panującego wokół, do powrotu do tego zgiełku? 

  Darek, jeden z czytelników tego bloga, ostatnio dziwił się na co dwa monitory. To za dużo, niepotrzebne itp. W zasadzie to w biurach jest już standardem posiadanie dwu monitorów, a kierowca (niby branżowy) ma 3 monitory i jak o tym rozmawialiśmy, to gorąco polecał. Sam przymierzam się do zamontowania 3-go monitora, bo czasem do odbioru treści brakuje takowego. Na razie mam wolne, to chyba zintensyfikuje prace nad tym. 

   Wracając jeszcze do kierowcy, (niby branżowego) to w rozmowie spytałem się, czy nie chce pracy zmienić, bo to jednak ciężka praca, ale nie, bo jak powiedział, autobusy to jego pasja. Akurat to omawialiśmy już na powrocie. Teraz czemu zadałem to pytanie. Złożyły sie na to 3 sprawy, które zauważyłem w trakcie pobytu u niego. 
   Pierwsza. Jak jadę z kimś mam często włączoną analizę specyfiki jazdy. Trochę mnie jego słowa zdziwiły, bo jadąc z nim w zasadzie omijanie dziur tak średnio wypadało, płynność jazdy też. Dziwne to było, bo już 2,5 r jeździ w kato, to już powinien te dziury znać. I tak się zastanawiałem - co do uja, nikt mu tego nie wytłumaczył. Chodził w ogóle do innych kierowców jak inni mikole? Muszę się go następnym razem o to delikatnie spytać, bo nwm, jakie ma ego na tym punkcie. Ale serio, szokło mnie. 

   Drugi powód czemu się spytałem. W wozach mamy lusterka wewnętrzne, w których widać wnętrze i ludzi. Mimo iż gady mnie wqrwiały to do końca miałem lusterko ustawione by było widać co się dzieje w wozie, mimo kamer. Część kierowców ma te lusterka ustawione w sufit. Zakładam, że jednak częściowo nie lubią swojej pracy skoro lusterko ustawione w sufit. Korzysta tylko z kamer. To był kolejny powód by się spytać o ewentualną zmianę pracy. 
   Trzeci to fotel. W drodze do Mikołowa powiedział, że ma problemy z kręgosłupem (uwaga, koleś ok. 23 lata), z dolną częścią tegoż.  Chodzi z tym do lekarza neurologa. W Mikołowie na przerwie na chwilę siadłem do jego fotela, bo w kabinie mi się komórka ładowała. Siadłem i od razu myśl - ja prd. co tu się odwala. Fotel ustawiony na leżak na podłodze. Niby go w tej pozycji nie boli. Po 20 min bym chyba nie wytrzymał w tej pozycji. 
   Później rozmawiałem o tym z 979, który też ma problemy z owym i ten mi mówi, że skoro mu tak wygodnie, tzn. przyzwyczaił się itp. Na co ja, kanapa też jest wygodna, ale wiemy, iż je nie zdrowa dla kręgosłupa. Po za tym to kolejny przykład braku przepływu info z góry na dół (od staruchów do młodzieży). Jak mikole do mnie przychodziły, to tłumaczyłem im, dlaczego tak, a nie inaczej mam fotel ustawiony. Dokładnie jak to działa na mnie, na moje nogi, na sylwetkę, nawet na ręce. Pozycja, w której siedziałem, była dokładnie rozłożona na czynniki pierwsze, by zrozumieli czemu tak, a nie inaczej. 
   Ale zawsze na końcu takich pogadanek jest arg. ode mnie do rozmówców nie do podważenia:
- ale to mnie kręgosłup nie boli i nie mam z nim żadnych problemów, pomimo wykonywania przez lata zawodu. Jeszcze jakieś złote myśli?
   Zdjecia (screeny).

  Ten już gościł w blogu, ale umieściłem go ponownie, bowiem jest historyjka do niego.

  Otóż poleciała w tokenah jakaś większa kasa. W ramach zadośćuczynienia z powodu wpływu miał opróżnić zbiorniki przed kamerką. Zabrał się do tego i pracował nad tym już ileś minut, ale niewiele wychodziło. 

  I teraz jest lub nie jest potrzebna drobna dygresja. By przyciągnąć widzów to oni masowo utrzymują kutasa w stanie podwyższonej gotowości roboczej. Utrzymują go tak godzinami, ale wiemy, że z tą gotowością to nie jest linia prosta. Działy p.s. jak dostaną info na pobudzenie, to chcą to zakończyć opróżnieniem zbiorników, ale ich zarządy na to nie pozwalają i w chwilach krótko przed opróżnianiem następuje hamowanie. Teraz na ile te działy p.s. są już upośledzone od tej ciągłej dychotomii, trudno stwierdzić, ale akurat u tego powyżej i poniżej dało się zauważyć. 

  Zacząłem go nagrywać, bo stw. zobaczę jak jest u niego w chwili opróżniania zbiorników. 3x przerywałem nagrywanie, bo 5 min i nic. Na co taki materiał mam później trzymać, to też przerywam, a później idzie do kasacji. Od chwili kiedy jego dział p.s. dostał info, że należy jednak opróżnić zbiorniki, pewnie się tam bardzo zdziwili - no jak to, przeca normalnie nie chcecie... - i w tym zdziwieniu pozostali przez dość długi czas. Jednostka męczyła się przed ekranem jakieś 25 min nim do opróżnienia doszło. Momentami myślałem - nie dojdzie, bo mu ręka wysiądzie. 
    Reasumując. Czy łatwa praca? Chyba nie, skoro tyle się męczył, by dojść. Jakbym tyle męczył 172, to bym go chyba nie widział następnym razem. Druga sprawa. Na ile to zaburza ich sferę seksu. Pójdzie z partnerem, partnerką do łóżka i będzie z nim/nią dochodził przez 20 min. Jej się może i spodobać, ale takie zmiany w dziale p.s. jakie już u niego są, trudno będzie nagle wycofać. 
   I teraz sprawa nie dot. tylko jego. Ostatnio nagrywałem innego, taka sama sytuacja z wpływem kasy i opróżnianiem zbiorników i ten sam problem by to zrobić, dlatego umieściłem przemyślenia w formie pisemnej.
   No cóż... Seksuolodzy będą mieli pracę, jeżeli do nich kiedyś zajdą. 
   Korekta jak zwykle, narka. 

Środa #2244

    Ach z tymi notkami, nie ma kiedy czasem pisać stad ciągle coś zalega na torach stacyjnych. 

   To na bieżąco. Pojechałem wczoraj na masaż, bo po dłuższej przerwie się odezwał masażysta branżowiec z osiedla, który tera mieszka w kato. Odchudzając się kiedyś postanowiłem doń napisać sms-a, a zdziwiło mnie bo odpisał. Skoro tak, to umówiłem się. Pojechałem, choć głównie byłem nastawiony na rozmowę. W zasadzie od wejście zacząłem z nim rozmawiać. Pierwsze choć niezręczne poszły pytania o new wynajmowane mieszkanie. To zamyka się z opłatami w kwocie 2600 m-c (sam wynajem 2400). No nie jest tanio do cyca, ale w zasadzie center kato. Poprzednie, bo też się pytałem było za 900 zyla, ale umowa z okresu zarazy, to ceny były wtedy niższe. 
   Widziałem go kiedyś w krk, jak byłem tam z mikolami, nwm, czy wzmiankowałem o tym. Mijaliśmy się na przejściu dla pieszych, ale poznałem go, bo specyficznie wygląda. Po tym widzeniu napisałem doń, ale nie odpisał. Tłumaczyl to tym, że miałem inny nr i nie znał go, choć treść jasno wskazywała, kto mu to napisał. Mniejsza. Wtedy w krk był ze swoim chłopakiem, z którym kręci do dziś. Pytałem się jak się poznali, bo masażysta raczej taki nieśmiały, a też nie krąży po necie w poszukiwaniu. 
  Otóż, poznali się na koncercie iluś tam kapel i to jego chłopak zagadał do niego pierwszy, czego się spodziewałem. Na razie mają kontakt weekendowy. Jego chłopak mieszka z ilomaś innymi osobami w wynajmowanym mieszkaniu, bo tak taniej. W kwietniu mają się gdzieś przeprowadzać. Nie dopytałem czy w tej samej konfiguracji, ale jest szansa, że masażysta przeprowadzi się do krk. 
   Dawno, dawno temu w ramach akcji wyprowadzania się z domu brałem właśnie pod uwagę krk i wrocek. Nic z tego nie wyszło. Z perspektywy może i dobrze, bo teraz jest w sumie dobrze, jak nie bardzo dobrze. 
   Rozmawiałem z nim jeszcze o zmianach bytowania, zmianach pracy itp,. bo jednak wyprowadzka to jakieś wyzwanie, choć na wynajmach ludzie z czasem do tego przywykają. Mało rzeczy gromadzą, bo później jest to trudno przewieźć. Nie przywiązują się zybtnio do msc., bo jest ono tymczasowe. 
   Rozmawialiśmy też trochę (tzn. głównie ja zadawałem pytania, jak na przesłuchaniu lub wywiadzie) o wychowywaniu dzisiejszym, popełnianiu błędów przez młodzież, bo przecież on niedawno miał naście, i skutkami tego na przyszłość. To w zarysie, bo byłem u niego 1,5h. Później lekko mnie wygonił, bo następna pacjentka była umówiona. 
   Ponieważ tak się stało, to w planie było złapanie tego kierowcy z kato, którego w ostatnim czy przedostatnim dniu pracy udało się namiary na niego wziąć, a który do dziś, chyba co raz bardziej, wydaje się być branżowy. 
   Wpierw poszukałem go na linii na której miał być, ale jego wozu nie było, to poszukałem wozy. Okazało się iż je w kato na (uwaga, uwaga, uwaga) linii, na której jeździłem na stałe. Przeszedłem przez dworzec PKP na drugą stronę i wóz stał, podchodziłem od tyłu, a w kabinie on. Wpuścił mnie do środka i zaczęliśmy gadać, choć ostatnimi czasami mnie zlewał. Gadaliśmy o różnych sprawach, ale jak już wracaliśmy z Mikołowa, to zastanawiałem się, jak to zrobić, by on branżowiec na 95%, dowiedział się, że też jestem. Trudne, bo wcześniej opowiadałem o 979 jako dziecku, a to potrafi zbić z tropu skutecznie. Teraz jakoś chcę się z tego łagodnie wydostać. Tzn. relacja z 979 zostanie, ale jakoś przekazać, że mamy wspólny mianownik i możemy inaczej rozmawiać. 
    Jak jeszcze wsiadłem a center kato do niego, to powiedział, ze na Podlesiu wsiądzie mikol. Dwu z trasy znałem, jednego na pewno opisywałem, drugiego nwm, ale jakoś nie przeszkadzało mi to. W Mikołowie jak staliśmy przed wozem, to się w pewnym momencie taka niezręczna cisza zrobiła, bo ani on, ani mikol, ani ja nie gadałem, to pierwszy się uruchomiłem i powiedziałem:
- zrobiło się między wami jakoś drętwo to leze do tyłu się pogrzać. 
   Wsiadłem do wozu i polazłem na menelowskie msc. siąść. 
   Jak wyjechalśmy z Mikołowa, to do Podlesie nie stałem przy kabinie, a siedziałem na menelowskich. Na dworcu w miko fajna scenka. Mnie, nie wiedzieć czemu, często biorą za kobucha. Jak on wjeżdżał z placu, to siedziałem na menelowskich. Jeden facet chciał wsiąść, ale obawiał się chyba, że jestem kobuchem. Na tej linii rusza się z dworca ze stnaowiska 2, jedzie do center i wraca na dworzec ale na stanowisko 6 i z niego rusza się na kato. Gość nie wsiadł nie będąc pewnym czy kobuch czy nie. Wróciliśmy na dworzec gość stoi na stan. 6 widzi mnie dalej na menelowskich i chwila zastanowienia, i nie wsiadł. By go utwierdzić w tym, że dobrze zrobił, na pobliskim rondzie, jak patrzał to widział, ruszyłem w stronę kabiny. Mogło go to utwierdzić w przekonaniu, że dobrze zrobił iż nie wlazł. Opowiedziałem to kierowcy i mikolowi i udałem się ponownie na tył. Wróciłem jak mikol wyszedł na Podlesiu. 
   Rozmowa dopiero rozkręciła się w kato, jak wszedłem na tematy filmowe. Wszak filmów z wątkami branżowymi trochę jest. W zasadzie pierwszy z takim wątkiem on sam wyszedł. To Hiszpańska produkcja o szpitalu. Podchwyciłem eksponując wątek branżowy. Później powiedziałem, że niektóre wątki strzałkowałem, bo były nudne, co potwierdził. Czyli watek branżowy nie był nudny. 
   Zeszło jeszcze na film, ostatnio opisywany "Wątpliwość" i Meryl Streep, a z tego gładko do "Diabeł ubiera się u Prady". Kiedy rozmowa się rozkręciła, to zbliżał sie koniec trasy. Oczywiście z gowy wyparowały mi inne branżowe tytuły. Się nie przygotowałem. 
  Zdjęcia.

Nwm czy to zdj. było, ale tyle zostało z nastawni, którą chciałem uratować. Kupka gruzu.

  Mój lok na szlaku ze stacji RCL do st. Ruda Chebzie przed (hmm, nwm, jak to nazwać) semaforem powtarzającym na post. RCC. 
   Tyle. Korekta jak zwykle, narka. 

Poniedziałek #2243

Podsumowanie nie jest dostępne. Kliknij tutaj, by wyświetlić tego posta.

Sobota #2242

   Na ntlx pojawił się film "10 dance". Film japoński, nowa produkcja 2025. Film mnie zaskoczył, głównie końcem. Takiego zakończenia się nie spodziewałem, aczkolwiek na pewno takie już opisywałem, ale do tego później. Motywem przewodnim w filmie jest taniec towarzyski, zarówno ten klasyczny, jak i latynoamerykański. Dwu zawodników z tych osobnych działów postanawia razem wystąpić w jednym turnieju 10 tańców. Zaczynają razem trenować i... (na opisach, jest - zbliżają się do siebie, ale napiszę) zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Rozumiem, że film fabularny, to można w zasadzie nawet umieścić tańczących Marsjan, ale produkcja robi wrażenie dość poważnej i może nawet startującej do jakiś nagród, to scenariusz znowu wyszedł taki na siłę. Nieszczególnie wierzę w przemiany z heteryka w biseksa w wieku ok. 30 lat, a to nam się serwuje. Tym bardziej jest to mało wiarygodne u samca alfa, który, co w jednej scenie jest pokazane, budzi się rano wśród dwu kobiet. Nie jednej, ale obu na raz. No i teraz ten samiec, po pierwszym kontakcie w tańcu z drugim tancerzem, kiedy ten ociera się o niego swoim kutasem, to jest dosłownie ujęte w scenariuszu i prawie wychodzi poruszony z tego powodu z treningu, później zlewa to, zlewa pociąg do lasek i nagle czuje miętę do tego drugiego tancerza, krótego wcześniej nienawidził, co również jest w scenariuszu. To właśnie trochę tak, jakby w zawodach tanecznych umieścić Marsjanina. No dało by się, ale wtedy bliżej by było do komedii, jak do dramatu, jak opisuje się film. Dla mnie takie przekształcenie się w biseksa jest bardzo, bardzo naciągane i w zasadzie nie jestem w stanie uwierzyć. Drugi bohater, ten od tańców klasycznych już miał zajawki branżowe wcześniej, które w filmie są pokazane i tu jakby zauroczenie ładnym tancerzem, bo sam bym z tym drugim wiele zrobił (tym od tańców latynoamerykańskich), jest logiczne i spójne. 

   W filmie pojawia się kilkukrotnie tekst, że aby dostać się na szczyt, to para która tańczy, powinna być złączona miłością, bo to właśnie ta wyzwala uniesienie przy nim, które w połącznieu z techniką, ćwiczeniami daje pożądany efekt. Można w/g scenariusza sporo ćwiczyć, być bardzo dobrym, ale bez tego ostatecznego elementu, dostanie się na szczyt jest niemożliwe. 

   Odniosę się do tego. W życiu miałem dwa takie przypadki, że byłem na dyskach branżowych i tańczyłem z partnerami właśnie z takim uczuciem z obu stron. Raz w kato, co po zejściu z parkietu nawet koledzy branżowi mówili, że dałem czadu i była rewelka, dwa we wrocku, podobnie. Stąd zdaje sobie sprawę z tego, jak istotne w tańcu jest właśnie uczucie między partnerami.

   W filmie jest scena, kiedy po jakiś zawodach międzynarodowych tancerze (tak Ci dwaj) tańczą razem przed całą publiką i yury. No niestety to aktorzy i oni odtwarzają role na tyle ile mogą, ale miłości, tego zauroczenia drugą osobą nie da się odtworzyć sztucznie. No i tak było w filmie. W kilkuminutowej scenie tańca, tego zauroczenia nie widać. To co kiedyś opisywałem o porniolu Cadinota, ta jedna scena, info które czasem pod zdjęciami na końcu umieszczam (jak jest zdj. pary), że akurat ta para darzy się uczuciem, co jest dostrzegalne na ekranie, przynajmniej dla mnie. Nie muszę się wpatrywać 5 min by to zauważyć. No ale to podobnie jak często w filmach jest pokazywana jazda samochodem. Choć ona w większości odbywa się w studiu, to mamy myśleć, że jadą na prawdziwej drodze. Tu w filmie, też mamy se wyobrazić, że oni się specyficznie kochają. 

   I zakończenie. Ponieważ niczego nie zdradzę, jeżeli chodzi o treść, to napiszę. Film nagle się kończy i tyle. Wchodzą napisy końcowe i już. Przez pierwsze sek. byłem w lekkim szoku. Jak to? Nie ma ciągu dalszego?

   Ogólnie film dobry. Oprócz tego naciąganego scenariusza, trudno się do czegoś doczepić. Oczywiście nie tańczyli jak rasowi tancerze, ale w końcu to aktorzy z przyuczeniem. Reszta jakby zagrana dobrze. Czy warto obejrzeć? Tak. Film trwa 2h, więc na tyle się przygotujcie. 

Zdjęcie.

  Wspomnienie po stacji Ruda Czarny las. Nie ma już torów, semaforów, budynków. 

Czwartek #2241

     374 się na mnie obraził po jakiś 15 latach znajomości. Hmm, ciekawe co ludzie dziś mają pod kopułami. Sprawa poszła o kasę. Chciał ode mnie pożyczyć wstępnie 5 klocków, później sam zszedł na 3, a finalnie po burzy jaka się u niego odbyła z ostatnią firmą, w której pracował, napisałem mu, że pożyczę mu 1k. 

   Teraz jest do tego potrzebna historia, bo samo to nie daje zrozumienia, czemu się obraził, bo jednak chciałem mu cokolwiek pożyczyć. 
   Otóż, jak dla mnie, jest pazerny na kasę i to od jakiegoś czasu. Rozmawiałem o tym z 979 kilka razy. Już kiedyś pożyczył 6k, które oddawał znacznie dłużej niż było zaplanowane, bo wiecznie coś tam, a po za tym mam kasę, to mi nie potrzebna bieżąco (w/g niego). Spłaca mieszkanie w kredycie i to na dziś jest jego największym obciążeniem, ale mocno je nadpłaca, by szybciej spłacić.
   Od jakiegoś czasu jeździłem z nim, jak miałem czas, na wspólne obiadki do lokalu (opisywałem te wyjazdy na blogu), gdzie były/są w promkach niezmiernie tanie. Już w ub. roku kilkukrotnie mówiłem mu, iż w jego wieku to się powinno mieć rezerwę finansową w domu przynajmniej 2k, jak nie więcej. Przy jakimś obiadku, jak znowu jakieś drobne pożyczał, to się go lekko żartobliwie spytałem - przecież zarabiasz wiyncyj ode mnie, to jak to je, że pożyczasz kasę? Nie drążyłem wtedy tematu, bo to miała być taka wzmianka jakby na opamiętanie jego funkcjonowania ekonomicznego. To nie nastąpiło. Mało tego, w tej swojej pazerności, u poprzedniego pracodawcy zarabiał 7-kę na pełną umowę. Tzn. tą 7-kę miał ozusowaną, opodatkowaną. Dogadał się z nim, że weźmie najniższą by dostawać na rękę 8-kę. Już w listopadzie był na new umowie. W grudniu dostał więc dwa przelewy. Ten z najniższej i drugi z tytułem wpłata na resztę. Grudzień przeleciał, bo dużo wolnego, ale od 2-go stycznia poszedł na dwa tyg. na L4 i choć pracodawca się go pytał wcześniej, czy będzie jeździł czy nie, bo już tam 374 zaczął kombinować, to wersja była, iż jeździć bydzie. No to ten się zaskoczył, kiedy dowiedział się o L4 na dwa tyg. do końca umowy i mu ciśnienie wzrosło. Dowiedział się też, o rozwiązaniu umowy o pracę, ta miała być do 17-go stycznia. Ponieważ pracodawca czuł się wydymany, czy z innego powodu, to opóźnił wypłatę 374 tej najniższej za grudzień. W tym czasie 374 podał go do PIP i ITD. Ci wybrali się na kontrolę, to pracodawca napisał mu, że przelew w grudniu (to co poszło z tyt. wpłata) to była zaliczka firmowa i ma ją zwrócić w ciągu 3-ch dni i na jej poczet nie wypłaci mu wypłaty za grudzień, bo 374 dysponuje firmową kasą. Jeszcze przed tym, nim się obraził 374 pytam się go, a co z rezerwą finansową?
- miałem, ale wpłaciłem jako ratę na mieszkanie. 
- to jaka to była rezerwa jak ją wpłaciłeś i się wyzerowałeś.
   Znowu nie chciałem drążyć tematu, bo przeca nie byda uczył dorosłych ludzi życia ekonomicznego. 
   No i teraz jak on się wyzerował na własne życzenie, pazerność mu do tego jeszcze bokiem wyszła, to się na mnie obraził, że nie chce mu pożyczyć kasę tyle ile on chce. Mało tego po dwu dniach się odblokował i wytknął mi, to że mam kasę, ale nie chcę mu pożyczyć kiedy on potrzebuje. 
  979 jak to czytał, to powiedział by go olać sikiem prostym i się tym kompletnie nie przejmować. W sumie wyszło b. dobrze, bo go zaboli, a może po tym zmądrzeje, albo i nie. 
   Mnie to w sumie może i na rękę, że tak wyszło, bo to wcale nie była znajomość, której można aż tak bardzo żałować. Zresztą nawet 254 miał go dość, więc o czymś to świadczy. 
   Jest jeszcze jeden aspekt sprawy. Otóż przeważnie pożyczają ode mnie kasę ludzie, którzy generalnie wyśmiewają mój styl, czy poziom życia.  Przeca w tej notce opisywałem m.in, bo to nie po raz pierwszy, jak 374 się naśmiewał z moich skarpet. Podobnie 825, a później - pożycz kasę. 
   Przecież nie mówię im, że żyją ponad stan i w/g mnie jest to trochę niezręczne, a 374 jedynie zwracałem uwagę na stworzenie sobie rez. finansowej. 
   Zresztą co się przejmować. My przed śniadaniem, przed odchudzaniem mieliśmy dziś 63, wiync jesteśmy zajebiste. 
   I jeszcze jedno. Ostatnio po pobycie na stacji, kiedy był sam 254 na niej, to jak już w nd. z nim gadałem to stw., iż właśnie po tym pobycie zastanawia się czy jednak iść mieszkać samemu na mieszkanie, czy (uwaga, uwaga, uwaga) nie zmienić obecnej st. mac. na st. mac. u mnie. No byłby to lekki szok dla mnie, ale dobrze, dobrze. 
   Zdjęcie. 

Wnętrze zabytkowego wagonu w parowozowni Wolsztyn, w której byłem wraz z 374. 

Tą oprawę lampy, która zwisa z sufitu, to mamy w ilości chyba z 5 szt. One też oczekują na montaż kajś na stacji, ale nie mam na nie koncepcji.
   Podejrzewam, że oryginalna lampa w tym wagonie, to była na naftę. Ta (co zwisa z sufitu) jest z wagonów lat 60-ych. W bipach była m.in. stosowana i bonanzach.  Sam wyjazd do Wolsztyna jest opisany w tej notce.
   Korekta jak zwykle, narka. 

Wtorek #2240

Podsumowanie nie jest dostępne. Kliknij tutaj, by wyświetlić tego posta.

Niedziela #2239

    By nie było, to tak, funkcjonuję. 
    Miał być weekend z 254, ale... No właśnie. Wyszło tak, że miałem weekend niewolniczej (dosłownie!) pracy. Tylko nadmienię, co opiszę później, że w pt. wstałem o 01:05 (tak w nocy) i byłem w pracy do 22:54, o tej godz. wylogowałem tachograf 22 h. Wiym, zajebiście f uj. 
    Wracając do 254 to jedynie dziś odwiozłem go do interku, bo tyle czasu było na kontakt z nim. Tzn. pogadaliśmy na stacji jakieś 20 min, ale to tyle, bo laska już czekała. 
    Ok, nie będę się rozwodził nad życiem nastek, bo we wcześniejszej wersji miała na niego nie czekać i sama przetransportować się do interku, ale... No właśnie. 
    Zdjęcie. 

Nie moje. Autor Paweł Telega, co widać powyżej. Nwm, jaka to stacja, ale nwm, dlaczego wydaje mi się, że to Wr-w, ale strzelam, a ja niestety niecelnie strzelam. 
   Dziś nie bydzie mięśniaka, a motyw kolejowy już archiwalny. 

    

Środa #2238

   Kurs ADR. Ten był nawet fajnie poprowadzony. Materiały do kursu, tzn. przepisy, pewnie na podstawie poprzednich doświadczeń na prawdę dopracowane. Pzryjemnie się z nich korzystało. Do tego prowadzący potrafił przekazać w sposób przystępny podstawowe i niezbędne info do egzaminu. Na samym początku też nie byłbym sobą gdybym czegoś nie zdupił. Kurs zaczynał się w pt. o 16:30, a ja nwm, skąd powziąłem info, że o 15:30. Jak to przeważnie są plusy, które można wyciągnąć z minusów, to dzięki temu miałem, chyba, a przynajmniej dla mnie, najlepsze miejsce. W ostatniej ławce, przy oknie. Dzięki temu mieliśmy dodatkową przestrzeń czyli spory parapet od okna do dyspozycji, który oczywiście w miarę upływu kursu zagospodarowaliśmy. Na koniec był już wykorzystany prawie cały. I teraz jeszcze jedna sytuacja. Otóż śnimy, nie jest to nic nowego, czasem o tych snach coś napiszę, jak są bardzo realistyczne. Tu po kursie też pojawił się sen. Otóż byłem w jakieś szkole, szedłem korytarzem i w jednej klasie miałem coś ogłosić. Wszedłem do niej. Wejście było od ławek z tyłu, a ambona z przodu, czyli trza było wzdłuż wszystkich ławek przejść do przodu. Tradycyjnie, jak w szkole zajęte wszystkie ławki z tyłu, z przodu puste. Od razu pomyślałem - debilki zajęły swoje miejsca. 

   Nie byłbym sobą gdybym po sali, a było nas 30-tu nie przeleciał wzrokiem, czy jest choć jedna osoba, która by się nadawała. Znalazł się jeden. Wynik słaby. Na 30 jeden...Ale za to dokonałem dalszej analizy. 80% było z brzuchami kierowców. Choć ich postura raczej wyglądała normalnie, to mieli brzuszek kierowcy. Jednak praca siedząca robi swoje. Ale, co pisałem już przy okazji KM, trza się po prostu pilnować. Na kursie, mimo że oni dziennie siedzą tyle w fotelach, tu również na przerwach siedzieli. W zasadzie byłem jedynym ciągle, jak się dało, łażącym, co nawet czasem denerwowało prowadzącego. Przeca tyle siedzimy w ciągu dnia, to jak się da, to staram się tego nie robić. No ale, to chyba ze mną jest coś nie tak, bo skoro reszta robi zupełnie odwrotnie. 

  Kurs kosztował 500 zyla, trwał 3 dni. I teraz porównanie. Sosnowiec robi kurs 4 dniowy za 800 zyla, a jest jednodniówka w Raciborzu za 600 zyla. Oczywiście pozostaje kwestia merytoryczności danego kursu. 

  Egzamin to 30 pytań, ale z bardzo dużą tolerancją błędu. Można było zrobić 10 błędnych. W zasadzie wszyscy egzam zdają, z wyjątkami, które nie chcą zdać, a te historie opowiadał prowadzący. To podobnie jak kiedyś w WPK nie chciałem zdać egzam na przeguby i go nie zdałem, choć na jeździe próbnej przed egzam wypadłem bardzo dobrze. 8-kę do tyłu przejechałem za pierwszym razem. 

  Finalnie zrobiłem 2 błędy, ale zdaje się, ze jedno pytanie miało dwie dobre odpowiedzi i jeszcze w jednym się zastanawiałem. Mam dostęp do testów, jak kiedyś mi się będzie chciało, to może owych pytań poszukam. 

  Nasze mózgi działają różnie. Mój chyba szczególnie. Nwm, co mu się porobiło, ale jak był kurs, to jedną noc mi spierdolił. Przebudziłem się ok. 02:30 (tak zakładam), bo później się ciepałem w łóżku, a po 03:20 z niego wylazłem. Siadłem do kompa, zeżarłem 3 kromki chleba z miodem, zalałem to mlekiem i ok. 04:30 wyglebiłem ponownie. Zasnąłem nie bez przeszkód, ale o 07:50 obudził mnie tel, by sie zebrać na kurs. Zamknąłem stację dla ruchu i wydaliłem się z niej ok. 08:30. Byłem przydupiony jak paczka gwoździ, przeto musiałem zawrócić na stację, bo zapomniałem żarcia na dniówkę (kurs). Na nim jakiś funkcjonowałem. Jednostka się rozbudziła i funkcjonowała normalnie. Po kursie, po wejściu na st. mac. wytrwaliśmy do 22:00 o kierej wyglebiliśmy, bo rano zaś wstać i egzam z ADR-ów. Tym razem już obyło się bez niezaplanowanych zdarzeń. Ponad 8h snu zaliczone, wiync było ok. 

  Z innych spraw. Pisze do mnie 254, że na weekend jak bydzie to "ułóż na sob. tak grafik  żebyśmy 1h poćwiczyli. Jak nie będę chciał zmuś mnie do tego. Od razu Ci mówię" (poprawione znaki specjalne i błędy). Następnie pytałem się o uzasadnienie tej decyzji. Nadeszła odpowiedź - "Ta bo mi brzuch kurwa urusł i mnie to wkurwia". Widać jakoś moje treści na niego wpływają. I dobrze. 

   Zdjęcia (screeny).

Ruski to się potrafią wyćwiczyć. Jeden z takich.

Nie będę Was tu zaciepował niezliczoną ilością jego zdjęć,

bowiem jest medialny i ma stronę na insta i tik-toku.

Na tym drugim są filmiki jak ćwiczy i inne co se wciepnął. 
Link do niego -> pl.chaturbate.com/marc_solo/
   Korekta jak zwykle, bo czasu mamy jak zwykle. Narka.