Piątek #2360

   Wsiadam we wiosce do środka masowego rażenia. Na następnym przystanku wsiadają wioskowe, młode mięśniaki-skurwiele w ilości ok. 8 szt. Po za jednym ubrani na czarno, Kaptury. Temat wiodący, kto komu napierdolił, kto kogo sponiewierał. I teraz co piszę od dekad nic się nie zmieniło. Nadal priorytetem we wiosce, w wieku ok. połowy lat nastu, jest najebać komuś i tyle. To się liczy. Jak w filmie "Jestem nr 4" była taka sekwencja, kiedy bohater, który jest właśnie poniewierany mówi - to są najlepsze 4 lata (chodziło o ogólniak) z ich życia, później (po nim, po tym ogólniaku) będą nikim. I to tak dalej jest. Mijają kolejne dekady i w tych wioskowych uwarunkowaniach mięśniakowo-skurwielowych nic się nie zmienia, Pomimo tego, że oni widzą tych starszych mięśniaków-skurwieli, jak żyją, a w zasadzie jak prawie nie żyją. Część z starych mięśniaków w ogóle siedzi, jak 172, ale dla młodych mięśniaków-skurwieli to nie jest żadnym hamulcem. Ciekawe, że oni nie mają chwili refleksji. 

   I tak przy okazji obejrzałem serial „Zły Dzieciak”. Produkcje izraelskie w ogóle rzadko goszczą na naszych ekranach. W castingu udało się wybrać właśnie takiego typowego, jakby z wioski wyjętego, mięśniaka-skurwiela. Sam aktor dobrze czuł się w rolach odgrywanych realnie, tzn. kiedy miał być takim mięśniakiem-skurwielem. Natomiast nie wychodziło mu i trochę sztucznie grał w momentach, kiedy wszedł do tego poprawczaka i tam miał być taki wystraszony, skruszony, że to nowe miejsce, nie wie, o co chodzi. Te sceny wypadły mu trochę sztucznie natomiast później już na miejscu naturalnie czuł się w swojej roli. 
   Sam scenariusz dość oryginalny, bo to taki stand-up, w którym bohater opowiada, jak był młody i właśnie jak trafił do poprawczaka. Mamy krótkie sceny, w których on jest na scenie i przed widownią opowiada, jak było dawniej, a następnie jest przeniesienie akcji do tych właśnie czasów. Serial, jak zwykle, oglądany z prędkością x 1,5. Jest dobrze zrealizowany, zmontowany. Właściwie nie ma się do czego doczepić. Nawet aktorzy, których wzięto do roli, nie rażą jakąś swoją starością, odgrywając nastolatków. Po niektórych widać, że już nie są nastolatkami, ale generalnie udało się to na jakimś tam poziomie utrzymać. Z tego, co pamiętam, to najbardziej przegięto we włoskim serialu o poprawczaku, kiedy bohaterowie grający nastolatków mieli już po 24, a nawet 30 lat (chyba o tym gdzieś tu pisałem). 
   Było w filmie jedno ujęcie, które ukazywało jego prawą dłoń. Dla mięśniaków-skurwieli jest charakterystyczne częste rozlewanie się torebek stawowych na stawie u nasady palców. Oni napierdalając się uszkadzają to miejsce wielokrotnie, to też te kostki wyglądają inaczej. No i główny bohater też takie zmiany miał. Znak - napierdala/ł się. 

   No i teraz wypada wrócić do Wrocka. Wieczorem powróciłem do pokoju w domku jednorodzinnym, który wynajmowałem za 75 zł za noc. Miejsce dobrze skomunikowane, więc nie było problemu nawet przed 22:00 dotrzeć na miejsce. Pokój około 14 m², niewielki, z łóżkiem. Samo łóżko bardzo wygniecione. Właściwie nadawałoby się do wymiany jeżeli wynajmujemy już pokoje. Prześcieradło: taki dziwny materiał, taka jakby watolina cienka, też robiło wrażenie albo niewypranego, albo bardzo słabo wypranego. Były widoczne plamy i jakoś tak woniało, nie szczególnie na tych plamach. Narzuta do przykrycia to też taka cienka watolina. To nawet było cieńsze niż moja letnia kołdra, której używam na st. mac. Na szczęście miałem ze sobą nieodzowną spiralkę, którą dogrzewałem przed spaniem, a także jak funkcjonowałem w pokoju. A co jeszcze ciekawe, pokój, który widzicie na zdjęciach, był z pianinem. Łazienka wspólna z innym pokojem, który wynajmowali Ukraińcy. Miałem wrażenie, że w ogóle większość pokoi w tym domu wynajmowali Ukraińcy. W pokoju żyrandol na 3 żarówki, włączany 2 i jedna. Jakoś tak dziwnie te żarówki wkręcili, że dwie to zapalały się 3000 K, i 4000 K, a jedna to zapalała się 4000 K. Przekręciłem więc je, że zapalała się jedna 3000 K. Nie lubię tego trupiego światła. Lodówka wspólna na korytarzu. Niestety mała, bo dla chyba trzech pokoi była niższa jak moja ok. 40 letnia radziecka "Mińsk 16". Na szczęście ja tylko na dwie noce, to tego jedzenia dużo nie wsadzałem do niej. Rozumiem wynajmowanie, ale czasem trza też zainwestować, by nie robić jakiegoś odrzucającego wrażenia. Ogólnie czysto, schludnie, tylko takie drobne mankamenty. 
   W trakcie kolacji, w pokoju, na telefonie (bo to spad po 979, więc zainstalowany jest Ntlx), to obejrzałem sobie jakiś naprawdę krótko wybierany film.
   Jak na nowe miejsce to nawet dobrze mi się spało. Nie było większych problemów w nocy, a rano obudziłem się w zasadzie chwilę przed budzikiem, który był nastawiony na 7:50. Po śniadaniu oraz zrobieniu sobie żarcia na dzień oraz herbaty do butelki, wyszedłem z domku na autobus o 9:15. Dojechałem z przesiadkami na dworzec główny PKP we Wrocławiu w zasadzie na styk, bowiem poc. miał 10 w plecy, a czekałem na wjazd poc. ok. 5 min. W grupie mikoli, która przyjechała, byli 254 i 255. 
   Zdjęcia. 

  Wiem, miały być zdj. ogólne pokoju, ale kajś znikły. Poszukam ich po robocie, bo za chwilę muszę się zwijać, za to z tego pokoju zdj. mechanizmu okna odskokowo-przesuwnego. Chciałem się tym pobawić, ale było zimno i jakbym coś zwalił, to bym zamarzł. 

Jakiś niszowy produkt, bo się z takim rozwiązaniem dotychczas nie spotkałem. 
   Korekta na poziomie średnich poziomów dotychczasowych, a nawet poniżej ich. 
   Narka.